Trouwen in tijden van corona

Eerlijk gezegd hoopte ik dat het huwelijk verplaatst zou worden. Het leek me niet zo’n goed idee om juist nu een bruiloft te organiseren. Maar ja, ik ging er niet over.

wedding-1983483_1920
Foto: Pixabay

Dus werd er getrouwd. In een mooi kerkje, op anderhalve meter, met 30 mensen. Het was een ontroerende ceremonie, niet in het minst door de jonge kinderen van het bruidspaar. De ene las de trouwakte voor, de andere liet de ringen bijna vallen en de kleinste klom bij moeder op schoot. Mooi en vertederend was het.

Bij de lunch werd het ongemakkelijk. Elk gezin, elk (echt)paar zat aan een eigen tafeltje. Maar dat belette bijna niemand om rond te gaan lopen. Al gauw was het een gekrioel van rennende kinderen, bijpratende oma’s en opa’s, en grootgegroeide schoolvrienden.

De goede bedoelingen spatten ervan af, daar niet van. Maar toen de speeches begonnen was het hek van de dam. Er werd zoveel geknuffeld en gezoend dat ik het coronavirus bijkans een vreugdedansje zag maken.

Toen er vervolgens ook nog een groepsfoto gemaakt moest worden, was mijn maat vol. Wegwezen maar.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s