De wind giert guur om het huis. Verder is het stil, raar stil voor een doordeweekse dag. Normaal rijden er al vroeg auto’s door de straat en hoor je kinderstemmetjes die naar school worden gebracht.
Vandaag niet, vandaag is alles anders. De straat is overgenomen door een dikke laag sneeuw. Maagdelijk, onaangetast, onbetreden. Huizen die bibberen van de kou, bomen die hun takken zwaar laten hangen.
En de mens? Die denkt: mij niet gezien vandaag.
Vind-ik-leuk Aan het laden...
Gerelateerd
Gepubliceerd door Ingrid Verbeek
Er gaat niets boven wonen in het prachtige Groningen. Ik zou nergens anders willen wonen, dit is mijn land. In dit blog schrijf ik over wat mij zoal bezighoudt, opvalt of verrast. En over mijn leven met maculadegeneratie.
Tussen 2014 en 2023 heb ik ook geblogd over de bewegende grond onder mijn voeten, de onzekerheid over de toekomst en het dagelijks leven met aardbevingen op www.aardbevingeningroningen.nl
Bekijk alle berichten van Ingrid Verbeek
Doorkijkjes 
jammer: ik had je graag wél gezien….Jornaroos
LikeLike