Knappe koppen

~ Ingrid Verbeek ~ Plaats een reactie

Op de oogpoli van ‘mijn’ ziekenhuis is sinds kort een visueel oproepsysteem in gebruik. Alle patiënten krijgen een eigen code. Ben je aan de beurt dan verschijnt jouw code op de beeldschermen die in de ruimte hangen.

Vandaag moest ik een half uur wachten, ondertussen werd de een na de ander opgeroepen. Bij elke oproep hoor je een piep. Ik heb zeker 20 keer opgekeken om de code te lezen, voor het de mijne was. Dat betekent 20 keer kijken en lezen. En precies dat is lastig (en vermoeiend) door mijn maculadegeneratie.

Het is de wereld op zijn kop. Op een poli speciaal voor mensen met ernstige oogproblemen, moet je je ogen gebruiken om te weten wanneer je aan de beurt bent. Je roept mensen met gehoorproblemen toch ook niet op met een auditief systeem. Nou dan.

Werken er toch zoveel knappe koppen bij de oogpoli, zien ze het voor de hand liggenste over het hoofd.

Waarom ik niet meer over poezen schrijf

~ Ingrid Verbeek ~ Plaats een reactie

Toen we verhuisden naar ons nieuwe huis besloten we onze poezen Teun en Roos niet mee te nemen. Een noodzakelijk maar pijnlijk besluit. Ze waren bij ons opgegroeid, in een klein dorp met veel ruimte en weinig verkeer. Het nieuwe huis staat in een groter dorp met weinig ruimte en veel verkeer. Dat wilden we ze niet aandoen en daarom hebben in het dorp een ander fijn huis voor ze gezocht. Een met het verstand genomen besluit.

Snoepie

Ik heb ze vreselijk gemist, zo erg dat ik het dorp maandenlang vermeden heb. Ik wou ze niet zien, te moeilijk, te verdrietig. Ik had spijt van het besluit, maar wist ook dat het niet meer terug te draaien was. Ze hadden het heel goed bij hun nieuwe baasjes wist ik. Pas onlangs durfde ik de confrontatie aan en heb ik Teun weer gezien en geknuffeld. Roos was de hort op, zoals altijd. Ik merkte dat ik er vrede mee heb.

Ik ben nu blij met Snoepie die veilig binnen blijft.

Voor M.

Na de gaswinning: is het een Drentse of een Groningse aardbeving?

~ Ingrid Verbeek ~ Plaats een reactie

Afgelopen weekend beefde de grond in Drente, met als gevolg honderden schademeldingen. Het was dan ook een grote klap: Richter 3.0. Nu is er onduidelijkheid over bij welk loket de schade gemeld moet worden, die in Drente of die in Groningen. Gevolg: grote verwarring bij de bewoners. Zeker nu blijkt dat de ene kant van een straat onder Groningen kan vallen en de andere kant onder Drente. En Groningen meer schadevergoeding uitkeert.

                                               Assen

Wat komt me dit bekend voor. Verschillende spelregels, ongelijke behandeling en niet weten waar je aan toe bent. We weten er in Groningen alles van.

Ik wens de Drentenaren toe dat zíj dit niet mee hoeven te maken. Laat de Parlementaire Enquete Gaswinning ergens goed voor zijn geweest: de afhandeling moet milder, menselijker en makkelijker. Ook in Drenthe.

Dus voeg de schadeloketten samen en vergoedt de schade volgens de Groningse methode. 

Op scherp

~ Ingrid Verbeek ~ Plaats een reactie

Ik bevind me in een kleine kamer, het zou een bijkeuken kunnen zijn. Een man vertelt me dat ik heel voorzichtig moet zijn en zo min mogelijk moet bewegen. Er ligt munitie in de kamer en die staat op scherp. Handgranaten en ander oorlogstuig. Ik wil weg maar dat kan niet. De kamer houdt me gevangen.

Hoe een oorlog ver weg ’s nachts mijn slaapkamer binnensluipt.

Lieveheersbeestjes

~ Ingrid Verbeek ~ Plaats een reactie
hebben de lente in de kop