Kleimasker

Elke ochtend maak ik een wandeling met de hond. Soms een snelle korte, soms een langzame lange. Bij droog weer komen we allebei schoon thuis. Vandaag is het niet droog en lopen we dwars over het drassige land van de boer. De oogst is binnen, het land is in rust.

20191128_102359_resizedIk heb me erop gekleed, kaplaarzen, regenbroek, regenjas aan. Hond Benthe hoeft geen regenkleding, hij is op alle weersomstandigheden voorbereid. Als er maar gewandeld wordt, daar gaat het om. Hij rent van hot naar her, op zoek naar muizen. Elk holletje wordt uitgegraven, meestal zonder resultaat.

Na de wandeling kom ik schoon en droog thuis. Benthe niet. Zijn bruine kop heeft een grijs kleimasker gekregen. Ik loop nu met stoffer en blik achter hem aan om de modder op te vegen. Morgen maar weer een droge wandeling.

Voor Femmy

Ventje

20191117_140239De bruine ruigte van de heide in de herfst. Her en der een boom, niet te veel. Nu en dan een mens, niet te vaak. Schapen in de verte, zonder herder. Een hekje dat dichtklapt, de schrik in de ogen van een hond.

De mountainbiker op het pad, een gemompelde verwensing. Twee senioren op een bankje, zwijgend. Het ventje op de driewieler, nog een lange weg te gaan.

Wild Wijnjewoude

‘Han en Nicole zetten we bij het raam, dus dat wordt een tweetje. Oh, komt haar moeder mee? Dan maken we er een drietje van. Tafel 6 wordt een vijfje voor familie Hoekstra en Jan & Jolanda krijgen tafel 8, dan hebben de kinderen lekker de ruimte”.

animal-1297864_1280De eigenaar van het familierestaurant bereidt zich voor op een drukke zaterdagavond. In overleg met zijn vrouw verdeelt hij de tafels voor het wildbuffet. Centraal in de ruimte staan de warmhoudpannen al klaar. In Wijnjewoude houden ze wel van wild, reserveren is niet meer mogelijk.

Geroutineerd maken ze de tafelschikking. Hij schrijft, zij beslist. Ze kennen hun pannenheimers, die komen hier vaker. Wij krijgen geen tafeltje toegewezen, wij komen voor een kopje-na-de-wandeling-thee en koken vanavond zelf. Wild hoort voor ons in het bos, niet op het bord.

Morgen lopen we verder. We hopen minstens één beer te zien, die zijn in Wijnjewoude gelukkig beschermd.

 

 

Uitgesproken

We zitten met z’n vieren in een rustig hoekje van het eetcafé. Koffie en thee is besteld. Daarna blijft het stil. Wie neemt het initiatief? Ik kijk naar de vrouw tegenover me en zie hoe ze zich met een strak gezicht zit te verbijten. “Barst maar los” zeg ik en dat doet ze.

community-150124_1280Twee van ons nemen vandaag afscheid, twee gaan verder. Ons team valt uit elkaar. Zij is een van de achterblijvers en heeft dit niet aan zien komen. Ze baalt. We praten een uur lang, luchten ons hart, luisteren naar elkaar en lichten toe. Alles komt op tafel, alles wordt benoemd.

Tot we opnieuw stil vallen. De sfeer is veranderd, het oude vertrouwde teamgevoel is terug. “Laten we taart bestellen” zegt ze.

Waar is het Forum Groningen?

Je bent in Groningen en je bent nieuwsgierig naar het nieuwe boegbeeld van de stad. Je kent het Groninger Museum al, maar je hebt gelezen dat er nu iets nog spectaculairders bijgebouwd is, hartje stad. Daarom sta je voor het Stadhuis en kijk je om je heen. Hier zou het toch ergens moeten zijn? Je ziet bouwkranen staan bij panden die zo te zien voor studenten bedoeld zijn.

20191101_114351_resizedWaar is nou toch het Forum Groningen? Je vraagt het een voorbijganger. Die wijst naar de panden: “Je moet er tussendoor”. Blijkt er een Madurodamse doorgang te zijn, zo smal dat ie bijna niet te zien is. Kennelijk gaat het hier om een boegbeeld dat niet op wil vallen.

Binnenkort wordt het Forum Groningen 24 uur lang feestelijk geopend. Volgens de uitnodiging is iedereen welkom. Of het ook iedereen zal lukken binnen die tijd het gebouw te vinden, is maar zeer de vraag.