We dachten: kom, laten we weer eens schade melden bij het Instituut Mijnbouwschade Groningen (IMG). In onze kelder zit een grote scheur en buitenom zitten meerdere kleine scheuren. Aangezien er november vorig jaar in een nabij dorp een zware aardbeving was die we goed gevoeld hebben, gingen we ervan uit dat de schades zonder problemen vergoedt zouden worden.

Vandaag ontvingen we het schaderapport. We hebben het vloekend gelezen. Het is het aloude verhaal uit de tijd van de NAM: schades worden afgewezen vanwege vochtwerking, veroudering, aanrijding, houtwerking etc. etc. Smoezen om niet te hoeven betalen. Wordt er een schade wel gehonoreerd dan zijn de berekende herstelkosten zo laag dat geen aannemer bereidt zal zijn het uit te voeren. En gelijk heeft ie.

Er is nog niets ten goede veranderd in Groningen, ondanks alle mooie voornemens van het IMG om de schadeafhandeling : “milder, menselijker en makkelijker te maken”.
We worden nog steeds geschoffeerd.

Het enige waar we om kunnen lachen is de door een aanrijding veroorzaakte scheur. Die bevindt zich vlak onder de dakgoot, waar alleen een vliegende auto bij kan komen. Kennelijk gaat het IMG ervan uit dat zulke auto’s bestaan.

Dat zegt genoeg.