Tuinfeest

Het regende dat het goot en de zon scheen alsof het hartje zomer was. Ik gaf een feestje in eigen tuin en had voor de zekerheid ook mijn huis tot feestruimte omgebouwd. Dat laatste bleek niet nodig, de partytent hield iedereen droog en voorzien van taart en thee. De zon zorgde voor de rest.

Die rest bestond uit werken in de tuin.  Ik vraag altijd iets terug van mijn gasten. De ene keer is dat een leuk gedicht, de andere keer een financiële bijdrage voor een goed doel. Deze keer, omdat ik jubileum verjaarde, was mijn eigen tuin het goede doel.
20190907_165401_resized
Mijn gasten waren erop voorbereid en daarom kan ik met de hand op mijn hart zeggen: iedereen heeft uit eigen vrije wil meegeholpen. Er is gesnoeid, gesjouwd, gezaagd, geknipt, gesleurd en gekreund. Gelukkig zat ik op veilige afstand onder de partytent, ik heb er niet veel van meegekregen. Toen ze klaar waren, kregen ze als beloning een extra stuk taart.

Over het resultaat ben ik zeer tevreden, de tuin kan weer jaren voort. Of dat ook voor mij geldt, betwijfel ik. Bij een volgend feest draag ik mezelf als goed doel voor.

Looproute

moroccan-mint-2396530_1920Een jaar lang sloeg ik na het houtenhekje linksaf, over het net-niet paadje waar ik alleen zijdelings overheen kon en liep ik met ingetrokken buik langs het gaas door het kniehoge gras, om uiteindelijk uit te komen bij het kruidentuintje waar ik dagelijks verse munt pluk voor mijn kopje thee. Met de dag werd de route langer en mijn trek in muntthee kleiner.

Een week geleden heb ik het hekje en het gaas weggehaald. De munt staat nu onder handbereik. Toch sla ik nog iedere dag na het ‘houtenhekje’ linksaf, over het net-niet paadje waar ik alleen zijdelings overheen kan. Uit gewoonte loop ik nog steeds de oude route, alleen hoef ik nu mijn buik niet meer in te houden. Nu mijn trek in muntthee nog terugkrijgen.

 

 

Drie kleine sneetjes

20190821_144701_resizedIk begrijp er helemaal niets van. Waarom heeft die mevrouw in die witte jas zo’n grote spuit in haar hand. Waarom komt ze steeds dichterbij en pakt ze me in mijn nekvel. Nee, dit wil ik niet, ik wil weg. Au, blijf van me af. Waarom doet mijn baasje niets? Wat gebeurt er?

En nou stuurt die mevrouw in die witte jas mijn baasje ook nog weg. “We bellen u straks”, is het laatste wat ik haar hoor zeggen. Daarna moet ik in slaap gevallen zijn.

Als ik wakker word, weet ik niet waar ik ben. Ik lig in een kooi, in mijn eentje. Ik besluit zachtjes te gaan janken, misschien komt er dan wel iemand, als het maar niet die witte jas is. Er verschijnt een groene jas, die me vraagt hoe het met me gaat. Wat dacht je, denk ik bij mezelf, ik heb pijn in mijn buik en de wereld draait om me heen.

Gelukkig komt mijn baasje de kamer in. ‘Je bent een grote hond, je mag mee naar huis’. Persoonlijk was ik liever een kleine hond gebleven, die geen reu van een teef kan onderscheiden. Want precies daarom lig ik nu thuis zielig te zijn, met drie kleine sneetjes in mijn buik.

Dansen

Terwijl de baasjes aan het genieten zijn van een rustige vakantie, viert jonge hond Benthe haar eigen feestje. In de elfjarige Ischa heeft ze de perfecte danspartner gevonden. Ze zwieren samen over de dansvloer, waarbij Ischa de richting aangeeft en Benthe het tempo bepaalt.

20190812_115457Als ik met mijn maatje dans, loopt het vaak op ruzie uit. ‘Ik heb de leiding, dat hebben we toch afgesproken?’ “Ja, maar jij hebt geen ritmegevoel en je trapt altijd op mijn tenen”. Onze dans is meestal al voorbij voor hij echt begonnen is.

Ischa en Benthe laten me zien dat het ook anders kan. Ze dagen elkaar uit, wisselen regelmatig van rol en passen zich aan elkaar aan. Zij weten dat dansen alleen leuk is als je het echt samen doet.

Als baasje ben je nooit te oud om van je hond te leren.

 

Zomerpoets

Vandaag is het zover, ik ga mijn werkkamer schoonmaken. Een vast ritueel om het begin van mijn zomervakantie te markeren. Maar voordat ik ga beginnen, moet ik eerst:

  • opstaan
  • krant lezen
  • aankleden
  • ontbijten cleaning-service-3194504_1920
  • hond uitlaten
  • afwasmachine vullen
  • keuken opruimen
  • koffie drinken
  • mailtjes versturen
  • tante bellen
  • oud papier bundelen
  • lunchen
  • blogje schrijven
  • hond uitlaten

Ik zit nu aan de lunch, schrijf ondertussen mijn laatste blogje voor de vakantie en ga straks met de hond lopen. Als ik terug ben, ga ik poetsen. Beloofd.

Oh ja, maar eerst nog iedereen een fijne zomer wensen. Ga vooral niet te ver van huis, maar doe als ik: blijf in het land. Beter voor het milieu en beter voor het gemoed: geen ruziënde kinderen op de achterbank, geen files en geen vreemde talen die je niet beheerst. 

De hond blaft, ik moet nu echt met haar naar buiten. Maar daarná…