Zomerherfst

Als ik ’s ochtends vroeg mijn jonge hondje de tuin in laat, is het gras nat aan mijn voeten en ril ik van de morgenkou. Brrr, het wordt herfst. Maar als een paar uur later de zon de dag weer opgewarmd heeft, lijkt het alsof de lange, hete zomer nog lang niet ten einde is. De wind voelt zo warm als de Franse mistral, de was is in een mum van tijd droog.

20180916_162428_resizedDe appelbomen laten hun appels vallen, de walnoten houden zich nog krampachtig vast aan hun boom. In het dorp zijn twee nieuwe geiten komen wonen, met vrolijk gemekker begroeten ze elke voorbijganger. Op de aanlegsteiger bij het maar heeft zich een grote ganzenfamilie gevestigd, vier ouders en vijf kinderen. Het lijkt wel voorjaar.

Verwarrend vind ik het, alsof de seizoenen het zelf ook niet meer helemaal weten.

Familie Pauw op stap

De achterburen hebben pauwen en die pauwen hebben jongen. Aan moeder Pauw de taak om de kleintjes wegwijs te maken in de grote wereld. Van hun eigen tuin hebben ze elke centimeter verkend. Nu is die van ons aan de beurt.

Moeder Pauw komt graag goed voor de dag. Van nature draagt ze al een kroontje, maar vandaag heeft ze daar nog iets aan toegevoegd. Ze heeft er een veer aan gehangen, om haar koninklijke status extra te benadrukken.

20180904_092418_resized-1 (2)Haar jong, die het nog moet doen met een beginnend kroontje, kijkt nieuwsgierig toe. “Waarom heb je dat gedaan, mama”? “Omdat jullie moeten leren dat je, als je bij de buurvrouw op bezoek gaat, op je pauwbest voor de dag moet komen”.

 

Proefliggen

Zo’n jonge pup in huis is hard werken. Niet alleen voor de baasjes, maar ook voor haar. Er is zoveel nieuws te ontdekken en te leren. Buiten plassen in plaats van binnen, een paar minuutjes alleen zijn, spelen met een bal, ’s nachts slapen in de bench, voor het eerst aan de lijn lopen, stoeien met andere hondjes op de puppycursus.

En tussendoor steeds maar weer slapen. Daar heeft ze al veel lekkere plekjes voor gevonden. In een klein hoekje naast de bank op een heerlijk zacht kussentje. Tussen onze voeten of onder de tuinbank, maar alleen als er ook iemand óp de bank zit. Soms midden op het vloerkleed, opgerold tot een klein bolletje.

Benthe proefliggenVandaag hebben we iets nieuws uitgeprobeerd. Het baasje is voor de gezelligheid ook op het vloerkleed gaan zitten. Benthe zag haar kans schoon. Maar de baas moest wel haar pootjes vasthouden, want in haar eentje liggen vindt ze nog een klein beetje moeilijk.

Mijn nachten met Benthe

De eerste nacht slaap ik helemaal niet. Te nieuw, te spannend, te opgewonden om ook maar een oog dicht te doen. Ook Benthe ligt klaarwakker naast me.

De tweede nacht val ik als een blok in slaap, tot een uur of twee als ze me zachtjes wakker maakt. Plastijd! Daarna kan ik de slaap maar moeilijk vatten. Ik blijf maar naar haar kijken, naar haar bruine krulletjes en fluwelen oortjes. “Nee, niet doen, niet aankomen, anders wordt ze weer wakker” .

De derde nacht raak ik al meer gewend aan haar aanwezigheid. Haar rustige ademhaling, de plofjes waarmee ze zich omdraait, haar ogen die regelmatig contact met me zoeken (als ik heel toevallig even wakker ben…).

20180820_095155
overdag

Vanavond wordt haar eerste nacht in de keuken. Ik ga lekker bij haar slapen, want ik kan mijn nachten met Benthe niet meer missen. Heb ik al verteld dat ze ’s nachts in een bench slaapt?

Benthe

IMG_8185_resized_2
En opeens is ze daar, onze nieuwe hond. We waren al een tijdje aan het zoeken, gisteren vonden we haar. Ze is geboren in Friesland en dat is niet toevallig, want ze is een Friese stabij. Zeven weken en drie dagen jong en al behoorlijk eigenwijs. Bij het verkennen van de tuin komt ze gelijk onze poes tegen. Dat is spannend, dat is leuk, dat is spelen!

IMG_8177_resized
Poes Floris denkt er anders over. Hij is dol op honden, maar niet op puppy’s. Die zijn te druk, te opdringerig, ze keffen te hard en plassen op de keukenvloer. Met hoge rug, dikke staart en woest blazend verdedigt hij zijn territorium. Benthe is niet onder de indruk. Ze blijft het proberen en heeft zelfs al een kopje van Floris gekregen. Onmiddellijk gevolgd door een haal.

Oh, ik zie het al, dit wordt een haat-liefde verhouding. Dat komt wel goed.