Op scherp

Ik bevind me in een kleine kamer, het zou een bijkeuken kunnen zijn. Een man vertelt me dat ik heel voorzichtig moet zijn en zo min mogelijk moet bewegen. Er ligt munitie in de kamer en die staat op scherp. Handgranaten en ander oorlogstuig. Ik wil weg maar dat kan niet. De kamer houdt me gevangen.

Hoe een oorlog ver weg ’s nachts mijn slaapkamer binnensluipt.

Lieveheersbeestjes

hebben de lente in de kop

Natte neuzen

Ik wist niet dat het bestond: de natte neuzen route. Speciaal voor viervoeters. Ik loop er met hond Benthe en een bevriende tweevoeter, dat mag gelukkig ook. Benthe voorop,  want het is haar route. Wij volgen gedwee.

Benthe’s neus

Onderweg komen we tientallen natte neuzen tegen in alle soorten en maten: klein, groot, rond, plat, zwart, bruin, roze, grijs. Al die neuzen moeten elkaar uitgebreid besnuffelen, aan voor- en achterkant. Voor ons, tweevoeters, betekent dit wachten, wachten en nog eens wachten tot de dames en heren klaar zijn.

Leuk zo’n natte neuzen route, maar dan toch liever zonder hond.

Voor C.

Na de gaswinning: heeft u er ook last van?

vragen de twee aardige vrouwen met rolkoffertjes waarmee ik een praatje maak op het perron. “Iedereen heeft er last van” zeg ik. ‘Heeft elk huis dan schade?’ “Ja, elk huis heeft schade en elk mens ook”.
Ze zijn op weg naar huis, na een paar dagen Loppersum. Ze vertellen dat ze in Zeerijp met een bewoner hebben gepraat die al jaren in een wisselwoning woont en het helemaal zat is.

Kijk, van zulke toeristen hou ik. Ze proberen te begrijpen wat hier gaande is. Ik heb wel meegemaakt dat bezoekers op zoek waren naar huizen met grote scheuren in de muren en teleurgesteld waren als ze die niet vonden. Om vervolgens te concluderen dat het allemaal wel meeviel hier. Want als je het niet ziet bestaat het niet.

Deze vrouwen weten beter. Ik heb ze een hele goede reis gewenst.

Lente?

Je moet heel goed kijken om het te kunnen zien, de kleine groene knopjes in wording op de clematis. Ze twijfelen nog, is de winter echt voorbij, word het echt lente? Na al die kou en sneeuw en harde wind zijn ze op hun hoede. Is het veilig om al na één lentedag te gaan groeien en knopjes te maken voor hun bloemenpracht. Of moeten ze nog even wachten.

Ze besluiten tot het laatste. Liever te laat gebloeid dan te vroeg bevroren.