Stijve pootjes

walnut-1751661_1920Vandaag heb ik walnoten gekraakt. De oude voorraad moet op, want de verse liggen al te drogen. De hond ligt naast me in zijn  mandje te slapen. Krakkk, zegt de eerste walnoot en de hond kijkt onmiddellijk op. Komt stram overeind en gaat naast me zitten: “ik wil ook!”

Nou moet u weten, de hond is de laatste jaren steeds slechter gaan horen. Hier thuis hebben we regelmatig discussies over wat hij eigenlijk nog hoort. Volgens mij niets meer, volgens huisgenoot M. (met dank aan Sylvia Witteman’s huisgenoot P.) nog íets. Ik ben iemand die graag gelijk heeft, dus ik hou mijn poot stijf. Daarin lijk ik op mijn hond, die heeft daar ook last van.

Ik zit nu in een lastig pakket: huisgenoot M. heeft gelijk. Gelukkig herkent de hond mijn dilemma en reikt me een helpende poot: “Zullen we een dealtje sluiten? Ik zeg niets tegen M. en jij geeft mij elke dag een walnoot”.

Zo gezegd, zo gekraakt.

240 tekens

twitter-117595_1280Vandaag kun je op Twitter meer woorden kwijt dan gisteren. Nou vind ik de charme van twitteren dat het kort maar krachtig moet, je moet gelijk je punt maken.
Of je smeert je punt uit over tien verschillende tweets. Maar bij de derde taai ik meestal al verveeld af, u  nu ook?

Dit zijn 240 tekens.

Zitmaaier

Eerst moet de benzine bijgevuld worden, anders kom ik halverwege stil te staan. Gelukkig heb ik altijd wat op voorraad. Ik doe de klep omhoog en draai de dop los. Bevestig de gele tuut op het tankje en wurm hem in de opening van de motor. Als de benzinehouder genoeg gevuld is, herhaal ik alle handelingen, maar nu in omgekeerde volgorde. Klaar!

Ik manoeuvreer  mezelf tussen het stuur en het zitje, ik kan er maar net tussen. Sleuteltje in het slot en starten maar. Opletten dat de motor niet gelijk verzuipt, dus snel gas terug. Ik buk om mijn hoofd niet tegen het dakje te stoten en rijdt de zitmaaier achteruit het schuurtje uit. Oeps, iets te hard, bijna tegen de jonge perenboom aan. Ik maak een snelle draai en vermijd daarmee een botsing. Op de laagste stand rij ik naar het grasveld, waar het gras al herfstvochtig is. De zon schijnt, ik hoef geen trui aan.
rush-733618_1280
Even later zoeft de wind om mijn oren en ruik ik de geur van versgemaaid gras. Vlinders vliegen verschrikt op en maken dat ze wegkomen. De hond probeert me bij te houden, maar geeft het al gauw op. Hij trekt zich met een bot terug in huis, waar het nu veiliger is dan in de tuin.

Spin en web

spinneweb

In de vroege ochtend is de tuin op zijn mooist, maar ook op zijn drukst. Er wordt geweven en gespind tot alle planten en struiken van een web voorzien zijn. Grote, kleine, langpotige en kortademige spinnetjes werken zich suf zodat ze die dag weer te eten hebben. Hoe beter het web, hoe beter de vangst.

Heel soms heb ik medelijden met de vlieg die zich laat strikken en de dood tegemoet gaat. Dan red ik hem stiekem uit het web. Ja, ik weet het, ik mag me niet met de natuur bemoeien, maar de natuur bemoeit zich ook wel eens met mij. Door dikke spinnedraden te trekken op mijn route naar de fietsenschuur bijvoorbeeld. Liefst op hoofdhoogte, zodat de spin me diep in de ogen kan kijken en ik bijna stik in zijn spinsel. Op zo’n moment verlang ik naar een vlieg die míj komt redden.

Aaltjes

Ik heb last van emelten. Niet ikzelf gelukkig, maar mijn lindeboom. Ik had nog nooit van emelten gehoord, tot mijn boom er ziek van werd. Emelten zijn de larven van de langpootmug,  ze vreten de wortels van de boom kapot. De geniepigers.

Wat doe je in zo’n geval, je gaat googlen: hoe bestrijd ik emelten? Voor alles is tegenwoordig een oplossing, dus ook voor emelten. Raar woord trouwens, want waar leg je de klemtoon: émelten, emélten of emeltén. Ik weet het niet. Aaltjes blijken de vijanden van emelten te zijn, u mag ááltjes of aaltjés zeggen, dat maakt het aaltje niet uit.

20170909_174527

Dit zijn ze, de aaltjes die mijn lindeboom gaan redden. Je kunt ze met het blote oog niet zien, dus u en ik moeten maar geloven dat ze in het doosje zitten. Ik ga ze zo loslaten onder de lindeboom, waar zij op hun beurt de larven van de langpootmug gaan opvreten. Zodat mijn boom weer beter wordt. Wie vervolgens het aaltje weer opeet weet ik niet, dat moet ik nog even googlen.

Aaltjes, aan tafel!