Tweede golf

De eerste golf zit er op, de teugels worden gevierd. Parken en stranden stromen weer vol, iedereen blijkt opeens huisgenoot van iedereen te zijn. Nog even en het festivalseizoen gaat van start en de vakantie naar Frankrijk kan geboekt.

wave-1905610_1280Het virus lijkt verslagen. Nou ja, verslagen. Er zijn mensen (intensivisten, virologen, IC-verpleegkundigen) die zeggen dat het gevaar niet geweken is, dat we voorzichtig moeten blijven, dat de ziekenhuizen een tweede golf niet aan kunnen.

Daarom voorlopig de anderhalvemetersamenleving, daarom de buitengewoon opsporingsambtenaren (BOA’s) die de boel in de gaten houden. Zonder wapenstok en pepperspray gaan ze de straat op. Want in dit intelligente land haalt niemand het in zijn hoofd een BOA, die gewoon zijn werk doet, te lijf te gaan.

 

 

Zwijgend tennissen

20200520_065750Mijn tennismaatje en ik mochten de baan weer op. Maar wel met anderhalve meter afstand. Op de tennisbaan zelf is dat geen probleem, maar hoe doe je dat als je elkaar maanden niet gezien hebt en samen over een smal pad naar de baan loopt. Dan wil je bijpraten, de ander aankijken en niet tegen een rug aanpraten.

We zijn zwijgend naar de baan gegaan, waar het bankje dat er vroeger stond verdwenen was. Zittend bijpraten was er ook niet bij. Uit arre moede zijn we maar gaan tennissen, wat trouwens prima gaat in het nieuw-normale tijdperk.

Na afloop moesten we volgens de richtlijnen meteen naar huis. Geen kopje koffie na, geen babbeltje. Het tennissen was fijn, het zwijgen niet. Ik wil het bankje terug.

 

Juist nu

sunset-163479_1280Wat ben ik blij met de woorden ‘juist nu’. Woorden waar je alle kanten mee op kan: Juist nu moet ik met de hond wandelen, juist nu kan ik niet stofzuigen, juist nu heb ik geen tijd om naar je te luisteren, juist nu moet ik een boek lezen.

Voor de coronacrisis bestond er geen ‘juist nu’. Toen had ik altijd veel woorden nodig om ergens onderuit te komen: “Nou, ik had gisteren een zware werkdag en was pas om acht uur thuis. Daarna heb ik nog 4 dringende telefoontjes gepleegd en vervolgens tot 2 uur wakker gelegen. Doe jij alsjeblieft de weekend boodschappen en kook jij vanavond. Ik kan niet meer”.

Tegenwoordig hoef ik alleen maar te zeggen: “Juist nu heb ik geen zin”. Wat een verademing en wat een tijd heb ik opeens over. Om met de hond te wandelen, bijvoorbeeld.

Een kek maar lek condoom

condoms-3112007_1920Stel dat alle medisch goedgekeurde condooms in Nederland op zijn. En stel dan dat er alleen nog lekke condooms te krijgen zijn via obscure winkeltjes. Op de verpakking staat dat ze niet betrouwbaar zijn, niet gekeurd, geen garanties etc. Maar ze zien er wel heel aantrekkelijk uit. Waar kies je dan voor? Zonder condoom, een kek maar lek condoom of onthouding?

Vervang nu het woord condoom door mondkapje. Stel, je mag alleen met het openbaar vervoer reizen met een mondkapje op. Kies je dan voor een medisch goedgekeurd kapje, een kek maar lek kapje of onthou je je van reizen met het OV?

Gek genoeg heb je dan opeens niets te kiezen, want Rutte heeft al voor jou gekozen: je moet een lek kapje dragen. Maar je mag het wel zelf maken, geheel volgens de laatste mode en je hoeft niet naar een obscuur winkeltje. Wat een tof land toch, Nederland.

 

Virusvrij vliegen

Na meer dan twee maanden lockdown zijn mijn huis en tuin mijn veiligste plek op aarde geworden. Ik ga mondjesmaat de deur uit, niet te lang, niet te ver. De provinciegrens heb ik pas één keer overschreden. Ik versoepel niets, hou mijn wereld klein en ga van de zomer niet op vakantie.

Screenshot_20200329-100848 (2)Maar nu probeert de KLM me toch te verleiden. Met geavanceerde luchtstromen, hypermoderne filters en chirurgische mondmaskers zijn hun vliegtuigen gegarandeerd virusvrij. Dat klinkt geruststellend, ik zou er bijna voor bezwijken. Maar misschien begrijp ik het wel verkeerd. Misschien is alleen het virus vrij om te vliegen, maar zijn de passagiers dat niet. En betalen die de rekening, met hun leven. Ik pas.