Categorie: doorkijkjes

Blogs over wat mij verbaast, verrast, beroert of zomaar wat voor de leuk.

Sneeuwjacht

~ Ingrid Verbeek ~ Plaats een reactie

“Door een harde oostenwind is er kans op sneeuwduinen. Ook is er kans op sneeuwjacht”. Aldus de NOS.
Dit staat het noorden van het land morgen te wachten. Toevallig woon ik in het noorden. Was ik 30 jaar geleden maar in het westen blijven wonen, dan zou ik nu niet de zenuwen krijgen van het woord sneeuwjacht. Binnen blijven is geen optie, want hond Benthe moet uitgelaten worden, jacht of geen jacht.

Hoe je je moet voorbereiden op zo’n sneeuwjacht, dat vertelt de NOS er niet bij. Het KNMI trouwens ook niet. Dus zelf maar wat bedenken. Om niet omver geblazen te worden doe ik een zware rugzak op, vier lagen warme kleren aan en mijn sneeuwbestendige winterjas, twee mutsen plus mijn capuchon op en twee paar handschoenen aan. Mijn ogen bescherm ik met een bouwbril.

De hond heeft dit alles niet nodig, die heeft natuurlijke bescherming met zijn dubbele vacht en vier poten én is dol op sneeuw. Die heeft morgen de dag van zijn leven.

Die wel.

Vandaag

~ Ingrid Verbeek ~ 1 reactie

De wind giert guur om het huis. Verder is het stil, raar stil voor een doordeweekse dag. Normaal rijden er al vroeg auto’s door de straat en hoor je kinderstemmetjes die naar school worden gebracht.

Vandaag niet, vandaag is alles anders. De straat is overgenomen door een dikke laag sneeuw. Maagdelijk, onaangetast, onbetreden. Huizen die bibberen van de kou, bomen die hun takken zwaar laten hangen.

En de mens? Die denkt: mij niet gezien vandaag. 

Gletsjers

~ Ingrid Verbeek ~ Plaats een reactie

Als kind heb ik veel gletsjers gezien. Mijn ouders hielden van kamperen in Zwitserland en Oostenrijk. Als kind was ik bang voor die grote koude massa’s die elk moment konden afbreken en je konden verpletteren. Stond je daar aan de voet van zo’n monster, waren je ouders euforisch en dacht jij: ik wil naar huis.

Het gevolg was een afkeer van gletsjers. Ik wou niet meer mee en mocht op de camping blijven. Met een spannend boek.

Oh, wat heb ik daar nu spijt van. Door de opwarming van de aarde verdwijnen gletchers in hoog tempo. Gletsjers die ik had kunnen zien, had kunnen aanraken. Ik heb het niet gedaan en kan het nooit meer doen.

Maar ja, ik was een kind. Ik wist niet wat ik nu weet.