
JIP.
Doorkijkjes: een blik op het leven, geschreven op een Groninger wierde. Door Ingrid Verbeek
Blogs over wat mij verbaast, verrast, beroert of zomaar wat voor de leuk.

JIP.
Om 06:31 wekt mijn mobiel me. NL-Alert: extreme weersomstandigheden in Noord Nederland. Blijf binnen. Gladheid door ijzel.

Getverderrie houdt de winter dan nooit op. Al weken lopen we hier te glibberen en te vernikkelen. Elke dag giert de ijskoude oostenwind je om de oren. Hond Benthe uitlaten is een straf geworden. Opgesloten voel ik me, afspraken worden afgezegd, de stad is onbereikbaar.
Jaloers ben ik op de mensen die hier niet wonen. Voor wie de lente al begonnen is bij 10°C. met een zonnetje. Die al plannen aan het maken zijn voor de zomervakantie.
Terwijl ik me hier zit af te vragen: hoe leg ik Benthe, die om zijn ochtendwandeling vraagt, uit dat die er voorlopig niet komt.
Snotterend, hoestend, proestend, snuitend en koortsend. Zo breng ik mijn dagen door, op de bank of in bed. Alleen ’s morgens ga ik even naar buiten om vitamientjes op te vangen. En de hond uit te laten.

Ik heb een hekel aan de winter, die kou, die gladheid, die ongemakken. Toch moet ik er elk jaar weer doorheen, maar dit jaar duurt ie wel heel lang.
Dan is ziek zijn eigenlijk helemaal niet zo erg. Lekker in huis blijven tot de lente zich meldt. Oh jee, ik voel een nieuwe nies aankomen, ik ben nog lang niet beter.
zegt de weervrouw van dienst, waarna ik de rest van haar verhaal niet meer hoor. Het wordt bewolkt weer, het wordt regenachtig weer, daar kijk ik niet van op. Maar kan het weer bewolkt worden en hoe dan. Kan het nadenken en besluiten: morgen word ik bewolkt of ga ik waaien. En overmorgen ben ik een dagje weg.
En laat het weer dat dan weten aan de weervrouw, appen ze met elkaar. En zou ik dat dan ook kunnen doen.

“Allerliefst weer, wordt u morgen alstublieft een heerlijke lentedag. Daar maakt u mij heel gelukkig mee. Dank alvast voor de moeite”.










