Op kamers

Vandaag kreeg mijn nichtje de sleutel van haar eerste studentenkamer. In Groningen, lekker dicht bij haar tante. Ze had een trap nodig om de muren te verven. Of ik misschien ….. natuurlijk joh, ik kom eraan.

Lang geleden ging ik ook op kamers. Was ik ook zo jong en had ik ook geen idee wat me te wachten stond? Niet meer onder moeders vleugels en je eigen vleugels nog niet volgroeid. Een schooldiploma als opstapje en je jeugdervaringen als bagage, daar moest je het mee doen.

ladder-1977946_1280

Het maakt me wat sentimenteel als ik aan die tijd terugdenk. Wat was er nog weinig ingevuld en vastgelegd, wat was de horizon nog leeg. Ik was een ‘work in progress’ en mijn leven kon nog alle kanten op. Dat was eng en spannend tegelijk.

Het is goed gekomen met me kan ik nu, jaren later, wel zeggen. Maar toch verlang ik nog wel eens terug naar mijn studententijd. Eigenlijk best wel jammer dat de eeuwige student wegbezuinigd is.