Tag: injecties

Onzekerheid

~ Ingrid Verbeek ~ Plaats een reactie

Vier jaar lang hield mijn oog zich goed. De maandelijkse injecties met Eylea deden hun werk. Ook al verdween het vocht in mijn oog niet, mijn zicht bleef stabiel. Tot de laatste controle bij de oogarts, toen het vocht toegenomen bleek te zijn. Paniek in de tent, de oogarts in opleiding ging overleggen met zijn supervisor en liet mij in onzekerheid achter.

Na tien ongemakkelijke minuten kwam hij terug met de boodschap dat ik vanaf nu injecties met het middel Vabysmo zou krijgen in een poging het vocht weer te verminderen. Ik schrok ervan, want betekende dit een achteruitgang van mijn oog? De arts, een man van weinig woorden, te weinig eigenlijk, kon daar geen uitspraak over doen. Ik moet tot december wachten op het antwoord.

Sindsdien spreek ik mezelf geruststellend toe: “Ingrid, loop niet op de zaken vooruit, misschien valt het allemaal reuze mee, ze kiezen niet voor niets voor dit middel, het is vast nog beter dan de vorige en als het niet helpt hebben ze vast nog wel wat anders achter de hand”.

Werkt dit? Overdag wel, ’s nachts niet.

62 injecties later

~ Ingrid Verbeek ~ Plaats een reactie

Toen ik ruim 5 jaar geleden hoorde dat mijn natte maculadegeneratie alleen te behandelen was met injecties dacht ik nog: “gelukkig, er is iets aan te doen”. Tot bleek dat die injecties in mijn oog gezet werden. Ik viel nog net niet flauw, maar het scheelde niet veel. In mijn oog, hoe bedenken ze het. Maar het was echt waar, een alternatief was er niet.

Ik kon me toen nog niet voorstellen dat ik er ooit aan zou wennen. Maar toch gebeurde dat, na zo’n injectie of 20 was de spanning eraf en nu, nog 42 injecties later, draai ik mijn hand er niet meer voor om. Maandelijks begeef ik mij naar het ziekenhuis, niet omdat ik er zin in heb maar omdat de injecties me helpen, ze houden mijn oog stabiel.

Ik ken inmiddels de gang van zaken, weet precies wat ik kan verwachten en word altijd geholpen door aardige verpleegkundigen en oogartsen die snappen dat ik niet voor mijn lol kom.

Waar ik eerder bang was voor de prik, ben ik er nu blij mee. Op naar de 100.

Donkere wolk

~ Ingrid Verbeek ~ 1 reactie

Sinds twee jaar heb ik de oogziekte Maculadegeneratie. Als behandeling krijg ik maandelijks een injectie in mijn oog. De dag vóór de injectie bouwt de stress in mijn lijf zich op, de dag ná de injectie daalt hij weer tot normale waarden.

Elke vier maanden heb ik een afspraak met de oogarts. Ook dat gaat met stress gepaard. De laatste keer dat ik de arts sprak kreeg ik slecht nieuws. De behandeling met injecties slaat niet aan, een alternatief is er niet. Het zichtverlies van mijn oog laat zich niet afremmen. Een zware, donkere stresswolk daalde over mij neer. De hoop dat mijn zicht nog zou verbeteren sloop met de staart tussen de benen mijn leven uit. Ik bleef in tranen achter.

Ik heb lang nodig gehad om aan mijn nieuwe realiteit te wennen en me te verzoenen met mijn lot. Ik kan er niets aan veranderen en moet ermee zien te leven. Dat lukt steeds beter, met af en toe een slechte dag. De donkere wolk is lichter geworden en de zon breekt vaker door.