Vier jaar lang hield mijn oog zich goed. De maandelijkse injecties met Eylea deden hun werk. Ook al verdween het vocht in mijn oog niet, mijn zicht bleef stabiel. Tot de laatste controle bij de oogarts, toen het vocht toegenomen bleek te zijn. Paniek in de tent, de oogarts in opleiding ging overleggen met zijn supervisor en liet mij in onzekerheid achter.

Na tien ongemakkelijke minuten kwam hij terug met de boodschap dat ik vanaf nu injecties met het middel Vabysmo zou krijgen in een poging het vocht weer te verminderen. Ik schrok ervan, want betekende dit een achteruitgang van mijn oog? De arts, een man van weinig woorden, te weinig eigenlijk, kon daar geen uitspraak over doen. Ik moet tot december wachten op het antwoord.

Sindsdien spreek ik mezelf geruststellend toe: “Ingrid, loop niet op de zaken vooruit, misschien valt het allemaal reuze mee, ze kiezen niet voor niets voor dit middel, het is vast nog beter dan de vorige en als het niet helpt hebben ze vast nog wel wat anders achter de hand”.

Werkt dit? Overdag wel, ’s nachts niet.