Kabouterkruiwagen

Vanochtend trof ik dit tafereel aan in mijn tuin. Een omgevallen stoel en een kabouterkruiwagen. Ik had al een tijdje het vermoeden dat er kabouters in de tuin waren, maar nu weet ik het zeker. Kabouters staan bekend om hun voorliefde voor verse bamboe, geplukt bij zonsopgang. Onze tuin staat er vol mee.

Zo te zien is de kabouter ergens van geschrokken en op de vlucht geslagen. Misschien door de reiger die op weg was naar de vijver voor een lekker visje. Of de pauw van de buren die met opgestoken staart angstaanjagend indrukwekkend door de tuin kan schrijden.

Morgen sta ik vroeg op en verjaag ik de reiger en de pauw. Daarna breek ik wat verse bamboe af, leg die in het kruiwagentje en schrijf een briefje voor de kabouter.

Opti outie,
sens flare it
lamere hmmmm,
greewiefe


Voor de lezers die de kaboutertaal niet kennen, doe ik de vertaling erbij.
Lieve kabouter,
De kust is nu veilig

Eet smakelijk,
De tuinvrouwe

De vink die een eend wil zijn

In onze badkamer woont een jong eendengezin. Ze badderen in het bad, eten de muggen die door het openstaande raam naar binnen vliegen en rusten uit op de vensterbank. In de tuin woont een vink die op zoek is naar gezelschap. Hij of zij heeft zijn oog laten vallen op de eendenfamilie. Al dagen lang doet hij verwoede pogingen hun aandacht te trekken. Hij zingt zijn mooiste lied, voert kamikazeacties uit op het raam en poept op het kozijn. Niets helpt. De eenden kijken niet op of om.

De vink doet me denken aan een afgewezen minnaar die tegen beter weten in hoopt dat het toch nog goed komt. Of aan een premier die niet van ophouden weet. Arme vink, ik begrijp zijn verlangen en ga hem helpen. Ik verkas familie eend van de badkamer naar de tuin, waar ze een heuse vijver tot hun beschikking hebben. Ze gaan de vink leren zwemmen en kwaken. Als een liegbeest premier kan zijn, waarom een vink dan geen eend?

Een eigen paal

Een jaar geleden is hij aan komen vliegen, dit is het eerste voorjaar dat hij in de tuin meemaakt. Aan zijn voeten staan tientallen narcissen te bloeien. Binnenkort moet het gras al gemaaid worden, dan komen de wormen naar boven, dat is fijn want dan kan hij die aan zijn kinderen voeren.

Oh nee, dat kan niet. Er is nog geen vrouwtje naast hem op de paal komen zitten en zonder vrouwtje geen eitjes en geen jonkies. Hij zit er niet mee, want zo’n paal voor jezelf is best fijn. Geen gezeur aan je hoofd, geen gedoe, geen geklaag.

Een beetje mijmeren boven de narcissen en stiekem dromen over een vrouwtje met een eigen paal. Dat is voor deze vogel meer dan genoeg.

Benthe en de Grijze

In de boomgaard naast ons huis staat sinds kort een paard. Eigenlijk twee paarden, maar de tweede wou niet op de foto. Ze lopen te grazen, slaan op de vlucht voor elke langslopende dorpsbewoner of liggen te rusten. Deze, de Grijze vanwege zijn dek, kruipt het liefst zo dicht mogelijk tegen ons hek aan, recht tegenover de keukendeur.

Ik ben gewend Benthe om me heen te hebben, een middenmaatje hond. Een paard zo dichtbij is andere koek. Wat is zo’n beest dan opeens ontzettend groot, een zetje tegen het hek en hij staat in de keuken. Weg avondeten. Weg baasje van Benthe.

Benthe, een stuk stoerder dan ik, trekt zich nergens iets van aan. Hij blaft eens tegen Grijze, snuffelt aan zijn neus en gaat er gezellig bij liggen. Tot het etenstijd is, dan komt Benthe binnen, vertrekt Grijze naar de stal en haalt het baasje opgelucht adem.

De wachter

20200715_194921_resized
Beeld: Gerrit van Emous

Daar staat hij dan, midden in de grote tuin. Hij kan zijn hele territorium overzien en heeft genoeg ruimte om op te stijgen en te landen.

De jongen van de witte kwikstaart moeten van wormpjes worden voorzien, doen de ouders dat wel? Of pikken de merels al het eten voor hun neus weg. En de pauwen van de buurman? Die horen hier niet, hup wegwezen. De heggenmusjes en de vinkjes redden zichzelf, daar heeft hij geen omkijken naar. Hé, wat doet die reiger daar? Die zit naar een kikker te loeren, ho ho maatje, vergeet het maar.

En de mensen, hoe gaat het daar mee? Die zitten, zoals elke avond, samen op het terras met een wijntje en een nootje. Hij gaat er straks gezellig bij zitten, maar eerst nog een controlerondje door de tuin en pas daarna aan de drank. Best een verantwoordelijke baan, wachter zijn.

P.S.
Wilt u ook een wachter in de tuin? Bezoek dan beeldentuin Eenumermaar in Zeerijp. Daar vliegen ze vrij rond.