De wachter

20200715_194921_resized
Beeld: Gerrit van Emous

Daar staat hij dan, midden in de grote tuin. Hij kan zijn hele territorium overzien en heeft genoeg ruimte om op te stijgen en te landen.

De jongen van de witte kwikstaart moeten van wormpjes worden voorzien, doen de ouders dat wel? Of pikken de merels al het eten voor hun neus weg. En de pauwen van de buurman? Die horen hier niet, hup wegwezen. De heggenmusjes en de vinkjes redden zichzelf, daar heeft hij geen omkijken naar. Hé, wat doet die reiger daar? Die zit naar een kikker te loeren, ho ho maatje, vergeet het maar.

En de mensen, hoe gaat het daar mee? Die zitten, zoals elke avond, samen op het terras met een wijntje en een nootje. Hij gaat er straks gezellig bij zitten, maar eerst nog een controlerondje door de tuin en pas daarna aan de drank. Best een verantwoordelijke baan, wachter zijn.

P.S.
Wilt u ook een wachter in de tuin? Bezoek dan beeldentuin Eenumermaar in Zeerijp. Daar vliegen ze vrij rond.

Vogeltje

Ik haal hond Benthe op bij zijn oppasbaasjes, drink gezellig een kopje thee mee en wissel de ervaringen van de dag uit. Als ik bijna animal-2027612_640op het punt van vertrekken sta, zegt de oppasman: ‘Wil je mijn vogeltje nog even zien?’

Hij zet de televisie aan en rommelt wat met de afstandsbediening. ‘Kijk, dit is mijn vogeltje, dit is haar staartje en dat haar kopje’. Ik zie wazige beelden van een vogeltje in een vogelhuisje, gemaakt met een webcam.

Opgelucht haal ik adem. Dacht ik toch echt even dat hij wat anders bedoelde.