We hebben een nieuw huis gekocht. Van te voren dacht ik: hoe ingewikkeld kan het zijn. Je ziet een leuk huis, je doet een leuk bod et voilà: je hebt een huis gekocht. Piece of cake (ja, ik spreek mijn talen) en dat bleek het ook te zijn. De slapeloze nachten laat ik buiten beschouwing, maar zo makkelijk was het echt. We hebben drie huizen bezichtigd, toen was het raak.
Optimistisch gestemd beginnen we aan de voorbereidingen voor de verkoop van ons huidige huis. Dat valt vies tegen. We moeten vol aan de bak: naar de bank, een makelaar inschakelen, het huis laten taxeren, ellenlange vragenlijsten invullen, het huis opruimen en spic-en-span poetsen voor de fotograaf, onze dorpsgenoten laten weten dat die drone boven ons huis geen kwaad kan, weer naar de bank, niet vergeten het nieuwe huis te verzekeren. En dan moeten de bezichtigingen nog komen en het poetsen en het…
Kan dat niet simpeler? Je hebt een leuk huis, je hangt een briefje op het raam, krijgt een mooi bod et voilà je hebt je huis verkocht. Piece of cake.
Doorkijkjes 