Ik bevind me in een kleine kamer, het zou een bijkeuken kunnen zijn. Een man vertelt me dat ik heel voorzichtig moet zijn en zo min mogelijk moet bewegen. Er ligt munitie in de kamer en die staat op scherp. Handgranaten en ander oorlogstuig. Ik wil weg maar dat kan niet. De kamer houdt me gevangen.
Hoe een oorlog ver weg ’s nachts mijn slaapkamer binnensluipt.
Vind-ik-leuk Aan het laden...
Gerelateerd
Gepubliceerd door Ingrid Verbeek
Er gaat niets boven wonen in het prachtige Groningen. Ik zou nergens anders willen wonen, dit is mijn land. In dit blog schrijf ik over wat mij zoal bezighoudt, opvalt of verrast. En over mijn leven met maculadegeneratie.
Tussen 2014 en 2023 heb ik ook geblogd over de bewegende grond onder mijn voeten, de onzekerheid over de toekomst en het dagelijks leven met aardbevingen op www.aardbevingeningroningen.nl
Bekijk alle berichten van Ingrid Verbeek