Categorie: geen categorie

Niet normaal

~ Ingrid Verbeek ~ 1 reactie

20200501_080946_resizedNa weken blauw eindelijk weer eens wakker geworden met grijs. Vannacht kletterde de regen op het dak, het water overstroomde als vanouds de dakgoot. Het werd tijd ook.

Zoveel zon in de lente is niet normaal en dan moet de zomer nog komen. Toch voelde het na al die weken wel als normaal. Elke dag zon went, elke dag buiten lunchen ook, elke dag in de tuin werken als vervanging van tennis wordt gewoon.

Zo verandert dat wat niet-normaal is uiteindelijk in wel-normaal. Ook al weet je dat het niet normaal is. Het wachten is nu op het nieuwe normaal.

Trump’s oplossing

~ Ingrid Verbeek ~ Plaats een reactie

Deze slideshow vereist JavaScript.

houdt cartoonisten van de straat.

Wachten

~ Ingrid Verbeek ~ Plaats een reactie

Ze mogen het verpleeghuis niet in en ook de tuin is verboden terrein. Ze hebben zich door de bosjes naar het hek geworsteld en roepen haar naam. balloon-1991991_1920Ze hangen vlaggetjes en ballonnen aan het hek en beginnen te zingen: er is er één jarig hoera hoera.

Ze hebben een lange reis gemaakt om haar vandaag, op haar 80e verjaardag, te kunnen feliciteren.

Algauw rijdt een verzorgster haar in een rolstoel naar buiten. Niet te ver, dat is gevaarlijk. Ze barsten weer in zingen uit, de verzorgster zingt mee. Ze klappen en juichen hun stemmen schor. Zou ze begrijpen waarom ze geen bezoek mag ontvangen?

Ze kunnen het haar niet vragen, maar ze kunnen haar wel toezingen hoeveel ze van haar houden. De terugweg valt ze zwaar, het bange wachten is begonnen.

Alleen op de wereld

~ Ingrid Verbeek ~ 1 reactie

Ik fiets naar de rand van Groningen, daar waar het land de wadden raakt. Daar waar het, in betere omstandigheden, goed toeven is in ’t Zielhoes. Ze zijn het café aan het opknappen, net zoals half Nederland hamer, beitel en verfkwast ter hand neemt.

20200423_160025

Ik loop de dijk op en kijk uit over het haventje van Noordpolderzijl. In de verte ligt de zee. Ik kom hier regelmatig, maar ben nog nooit de enige bezoeker geweest. Vandaag wel. De ganzen op de kwelder kijken verstoord op.

Heel stilletjes ga ik op de dijk zitten, tot ze me vergeten zijn. En dan heb ik de wereld even helemaal voor mezelf.

Heropeningsdiscussie-orgie

~ Ingrid Verbeek ~ 2 reacties

Gisteren hadden we voor het eerst in tijden vrienden op bezoek. Het was een hele verademing elkaar eindelijk weer in levende lijve te ontmoeten. Tegelijk was het spannend en ongemakkelijk. Anderhalvemeter afstand houden is onnatuurlijk en vervreemdend. Aanraken willen we, vasthouden, knuffelen, een hand op een schouder, een aai over een hoofd. Mag allemaal niet. MAG ALLEMAAL NIET.

illuminated-1853924_1920Oh, wat zijn we toe aan het einde van de lockdown. Gooi het land weer open, laat ons weer voetballen, tennissen en op onze motoren over smalle weggetjes racen. Weg met de persconferenties van Rutte en de cijfers van het RIVM, maak plaats voor terrasjes vol mensen in de lentezon.

We raakten er gisteren niet over uitgepraat en zagen het al helemaal voor ons. Blijkt vandaag dat we, in de ogen van Angela Merkel, een heropeningsdiscussie-orgie gehad hebben. Gewoon in onze achtertuin, overdag en zichtbaar voor de buren.