Ode aan het varken

varken (2)

Loop je in Groningen het station uit, dan sta je oog in oog met een meer dan levensgroot varken. Het Paard van Ome Loek is er niets bij (het witte beeld in de verte). Het beeld is er neergezet door de Partij voor de Dieren. Varkens zijn intelligente beesten, daarom is een leven in een overbevolkte stal een extra kwelling voor ze. Dit varken heeft het naar zijn zin. Het is net ontsnapt uit zijn kooi en is op weg naar een fijne modderpoel om in te wentelen.

Er is voor het station nog ruimte genoeg. Voor nog meer beelden van dieren die in de bio-industrie vetgemest worden: kippen, koeien, eenden, ganzen, konijnen en geiten bijvoorbeeld. We hebben de Nationale Week Zonder Vlees net achter de rug. Maar daar hoeft het niet bij te blijven. Je kunt van elke dag een dag zonder vlees maken. Het leven van het varken, de kip, de koe, de eend, de gans, het konijn en de geit wordt daar een stuk leuker van. Kom maar kijken in Groningen.

Stemming

pen-2181101_1920Het is druk in het dorp. Auto’s en fietsen rijden af en aan, allemaal op weg naar het dorpshuis om te stemmen. Ik ga te voet en  Benthe gaat mee. Het zijn haar eerste verkiezingen en ze staat te popelen om erbij te zijn. We melden ons bij de drie heren achter de tafel. “Uw hond mag niet mee naar binnen”, krijg ik op barse toon te horen. Verstijfd van schrik ploft Benthe op de grond, hier is ze niet op voorbereid. Met het puntje van haar staart doet ze nog een dappere poging de heren over te halen, maar tevergeefs.

Ik leg haar buiten aan de lantaarnpaal vast en ga terug om mijn stem uit te brengen. Met een barse blik overhandig ik het biljet en doe gelijk een grote graai in de pot met paaseitjes. Na afloop zeggen de heren me poeslief gedag. Naast de lantaarnpaal heeft Benthe een mooie bolus gedraaid. In opperbeste stemming gaan we weer op huis aan.

 

 

 

 

 

Zakdoekjes

Ik had nog zo gehoopt dat ik de dans zou ontspringen. Huisgenoot M. liep te snotteren en te blaffen, maar ik had nergens last van. Mooi zo, dacht ik nog, zie je wel dat vaak sporten goed voor je gezondheid is. Dat had ik dus niet moeten denken, laat staan hardop zeggen. De volgende dag had de griep me te pakken. Een vleugje keelpijn ging over in een verstopte neus ging over in hoofdpijn ging over in koorts ging over in lamlendig in bed liggen.

20190313_164742_001_resizedDaar vertoef ik, vijf dagen later, nog steeds. Huisgenoot M. is ondertussen alweer op de been en gelijk de hort op. Daar lig ik dan, met als enige gezelschap poes Floris. Wie smeert vandaag mijn boterhammetjes en wie zet vandaag kopjes thee met honing naast mijn bed. Wie gaat vandaag naar de Hema om nieuwe zakdoekjes te kopen. Graag die met menthol, want die snuiten het fijnst. Iemand?

Trump

In het gezellige en drukke Groningse eetcafeetje komen twee mensen binnen, een man en een vrouw. Het is guur buiten, daarom hebben beiden een warme lange jas aan. De man doet de zijne als eerste uit, hij draagt doorsnee kleren: een blauwe pullover over een licht overhemd en een spijkerbroek. Daarna helpt hij de vrouw uit haar jas en in één klap waan ik me in een Parijse nachtclub.

lingerie-902748_1920Zij is grotendeels ontkleed, op een fel rood adembenemend strak aangetrokken korset met jarretel na. Gelukkig is ze ruim versierd met tatoeages, zodat het tenminste lijkt alsof ze nog iets meer aan heeft dan dit. Er gaat een zacht geroezemoes door het café, bewonderende blikken volgen de vrouw terwijl ze naar haar tafeltje paradeert.

Met een glimp van trots in zijn ogen schuift hij haar stoel aan. Dat heeft hij, onopvallende man van middelbare leeftijd, toch maar mooi voor elkaar. Ik weet niet waarom, maar ik moet opeens aan Trump denken.

 

Zoektocht

Je bent vroeg en toch staat er al een rij. Met hun neus tegen de glazen schuifdeuren gedrukt, staan de handelaren vooraan. Mannen in zwarte kleren, met verweerde koppen en een peuk in de mond. Vlak daarachter een ouder echtpaar en een vrouw met een kind van een jaar of vier. Jij staat, in je netste mantelpak, een paar meter verderop alsof je duidelijk wil maken: ‘Ik kom hier normaal nooit hoor”.

Aan de andere kant van de schuifdeuren worden de gordijnen, die inkijken onmogelijk maken, weggeschoven en de lichten gaan aan. De deur glijdt open en de handelaren sprinten de winkel in, op zoek naar koopjes die ze later die dag op hun marktkramen zullen uitstallen: “Antieke lampenkap te koop, alleen vandaag voor €25”.

teddy-bear-1279529_1920Je loopt schichtig naar binnen en kijkt zoekend om je heen. Het kind zeurt om een knuffelbeer, het echtpaar zoekt een zitbank. De man is met de eerste bank waar hij op gaat zitten dik tevreden, zijn vrouw wil alles uitproberen. Er staan er wel tien, allemaal onder de vijftig euro.

Je weet waar je naar op zoek bent, je bent al in alle winkels geweest die je kon bedenken. Tevergeefs. Je loopt gangpad na gangpad af, kijkt links en rechts om je heen, blijft af en toe staan en loopt snel weer verder. Opeens pak je, met een haast onzichtbare beweging van je hand, iets van de plank. Op je gezicht staat niets te lezen, alleen de lichte tred waarmee je naar de kassa loopt verraadt dat je gevonden hebt wat je zocht. Je stap in het onbekende is beloond. Je zoektocht is ten einde.