Naar eer en geweten

Als meisje van tien heb ik eens samen met een vriendje van tien stiekem mijn eerste sigaret gerookt. Verstopt achter de garage in zijn tuin. Spannend was het en best wel vies. Maar wat voelden we ons groot en wat voelden we ons stoer.

Ik had iets gedaan wat niet mocht, mijn moeder was daar heel duidelijk over, en ik was ervan overtuigd dat het op mijn voorhoofd geschreven stond. Ze zou het vast aan me zien. Jokken ging me al niet goed af, maar dit zou echt liegen zijn. Zenuwachtig ging ik naar huis.

Zodra ik mijn moeder zag barstte ik in tranen uit en biechtte het op. Ze nam me op schoot en droogde mijn tranen. En leerde me zo dat iets verkeerds doen niet erg is, als je er maar eerlijk over bent.

Had de baas van Nederland ook maar zo’n moeder gehad.

De kleren van de keizer

Daar staat hij dan

Alleen

De striemen op zijn rug schrijnen

Hij is op zichzelf aangewezen

Voor het eerst van zijn leven

Weet hij niet wat hij moet doen

Hij zoekt zijn geheugen af

Maar kan niets vinden

Geen visie, geen moreel kompas

Hij is de keizer zonder kleren

Hij is de man die niemand zich herinnert


Cartoon: Siegfried Woldhek



Een eigen paal

Een jaar geleden is hij aan komen vliegen, dit is het eerste voorjaar dat hij in de tuin meemaakt. Aan zijn voeten staan tientallen narcissen te bloeien. Binnenkort moet het gras al gemaaid worden, dan komen de wormen naar boven, dat is fijn want dan kan hij die aan zijn kinderen voeren.

Oh nee, dat kan niet. Er is nog geen vrouwtje naast hem op de paal komen zitten en zonder vrouwtje geen eitjes en geen jonkies. Hij zit er niet mee, want zo’n paal voor jezelf is best fijn. Geen gezeur aan je hoofd, geen gedoe, geen geklaag.

Een beetje mijmeren boven de narcissen en stiekem dromen over een vrouwtje met een eigen paal. Dat is voor deze vogel meer dan genoeg.

Lees ook: De wachter

Op schoot

We hebben bij ons thuis twee schoten en twee huisdieren. Poes Floris is er altijd als de kippen bij als er een schoot vrij komt. Je krijgt als baasje amper de tijd om te gaan zitten of de poes klimt al boven op je. Heb je een kopje hete thee in je hand of ben je de krant aan het lezen, het boeit Floris niets. Hij ziet alleen maar SCHOOT!

Hond Benthe is te groot voor schoot, maar wil er wel graag op. Wat volgt is een rituele dans: Floris kijkt verstoort op, slaat een klauw uit naar Benthe’s neus onmiddellijk gevolgd door een lik op diezelfde neus. Benthe deinst terug, maar weet ook dat Floris altijd misklauwt en gaat voor nog zo’n heerlijke lik. Zo gaat dat een tijdje door tot een van de twee er genoeg van heeft.

Als baasje laat je het maar een beetje over je heen komen en probeer je zoveel mogelijk uit de gevarenzone te blijven. Meestal gaat dat goed, een enkele keer levert het je een schram op. Nooit een lik helaas, want die geeft Floris alleen aan Benthe. Ach ja dierenliefde, daar kan je als baasje niet tegenop.

De gekraagde kwikstaart

Opeens stonden ze er, nestkastjes in alle soorten en maten voor vogels in alle soorten en maten. Een dorpsgenoot heeft zich uitgeleefd, waarschijnlijk uit coronaverveling. Het hele dorp is uitgelopen om een kastje te kopen. Als ik uit mijn raam kijk zie ik ze paraderen met het nieuwste model nestkast voor de pimpelmees, de boomklever of de gekraagde roodstaart.

Op elk kastje staat voor welke vogel het bedoeld is. De grootte van de opening bepaalt het soort vogel dat erin past. Opening 32 is voor de koolmees en de bonte vliegenvanger, 40 is voor de mus. Maar wat nou als de mus zich per ongeluk vergist en haar eitjes in het kastje van de boomklever legt. En de boomklever in het kastje van de roodborst en het roodborstje in het…

Dan wordt het een knallende ruzie in vogelland of er komen dit voorjaar allemaal nieuwe vogelsoorten bij: de boommus, de gekraagde kwikstaart, de bonte pimpelmees, de staartklever, de…

Hoe geweldig zou het wel niet zijn als ons kleine dorpje overstroomd zou worden door vogelaars die nog nooit een gekraagde kwikstaart hebben gezien. Wel even van te voren een tijdslot reserveren.