Tag: hond

Benthe’s 3e verjaardag

~ Ingrid Verbeek ~ 1 reactie

De baasjes hebben vanochtend voor me gezongen. Daarna kreeg ik een speciaal verjaardagsbot: runderhuid met kip eromheen. Ik mocht het zelf uit de verpakking halen, dat mag ik anders niet. Ik heb nog nooit zo’n raar bot gezien. Een bot hoort wit te zijn, deze is helemaal vergeeld. Ik doe alsof ik er blij mee ben en sleep het naar mijn mand. Ook een gegeven bot mag je niet in de bek kijken.

Mijn baasjes bedoelen het goed, ze hebben zelfs slingers opgehangen en ballonnen met een 3 erop. Ik wil ze niet teleurstellen, ze doen zo hun best. Ik heb de liefste baasjes van de wereld, maar voor mijn 4e verjaardag wil ik graag weer een gewoon bot. Niet tegen ze zeggen hoor.

Op de rand van water en land

~ Ingrid Verbeek ~ 1 reactie

Gisteren was ik eindelijk weer eens aan het strand. Met hond Benthe langs de vloedlijn rennen. Met blote voeten in de branding staan en voelen hoe het water zich terugtrekt van de kust. Het mengsel van zand en water kriebelt tussen mijn tenen, een gevoel dat me terugbrengt in de tijd.

Zandvoort was het strand van mijn jeugd. Schelpen verzamelen, kuilen maken, badmintonnen en zwemmen in zee. Behalve bij aflandige wind, want dan waren er kwallen. Kilometers langs de vloedlijn lopen, met de wind in mijn gezicht en het zout op mijn lippen. En dan roodverbrand weer naar huis.

Later, als volwassene, wandelde ik er vaak met mijn vader en namen we het leven door. Gesprekken die alleen gevoerd konden worden op de rand van water en land, met de wind in de rug en de blik op oneindig.

Vandaag zou hij honderd zijn geworden.

Waken en slapen

~ Ingrid Verbeek ~ Plaats een reactie

20200503_083048Voor hond Benthe en poes Floris geldt de anderhalve meter niet. Wel moeten ze allebei op een eigen kussen liggen. Daar zorgt Benthe voor. Ze sleept elke dag het grijze kussen naar buiten voor Floris en neemt zelf haar plek in de deuropening in.

Poes Floris is niet meer zo snel ter been en moet veel rusten. Ze hebben daarom afgesproken dat als hij slaapt, Benthe waakt. Benthe neemt haar taak heel serieus. Zelfs de baas mag er niet langs.

Ze weten dat ze een beetje in de weg liggen, want de kortste route naar de tuin is nu geblokkeerd. Maar voor zoveel dierenliefde loopt het baasje vast wel een stukje om.

 

Halskraag

~ Ingrid Verbeek ~ 1 reactie

Benthe heeft haar mooiste outfit aan, de halskraag. Ze poseert gewillig voor de foto. Sta ik er zo goed op baas? Ja lieverdje, je staat er prachtig op.

20200225_084838-1De halskraag is alleen voor speciale gelegenheden. Ze voelt zich heel wat als ze hem om heeft. Ze staat hoger op haar poten, loopt parmantig heen en weer en is voorzichtig met bochten en afstapjes. De kraag beperkt haar blik, maar dat heeft ze er graag voor over. Tijdens het wandelen draagt ze hem ook: ‘Kijk mij eens mooi zijn!”

De speciale gelegenheid is dat ze een wondje aan haar voorpoot heeft. Ook een dame loopt wel eens ergens tegen op, helemaal niet erg. Maar als ze het wondje eindeloos gaat likken waardoor het groter en groter wordt, dan is het tijd voor haar favoriete kledingstuk: de halskraag.

Kijk haar gelukkig zijn. Zo’n hondje wens je toch een wondje. Af en toe.

Hanghond

~ Ingrid Verbeek ~ Plaats een reactie

Ik heb er lang om moeten zeuren, maar het is gelukt. Ik heb mijn eigen hangplek. Uren hang ik er, ik staar wat voor me uit, blaf tegen de koolmeesjes en de merels en hou de schapen van de buren in de gaten. Alleen voor eten en een wandeling kom ik er nog af. Als mijn baasjes uit de buurt zijn klim ik op de bank, want mijn achterpoten worden best wel moe.

20200210_165614Daarom wil ik dat mijn baasjes een hangplek maken waar ik echt helemaal kan hangen. Epke Zonderland sleept toch ook niet met zijn poten over de grond als hij hangt? Nou dan.

Bovendien ziet het er niet uit en is het ook nog gevaarlijk. Als mijn achterpoten wegglijden, klap ik met mijn buik op de plavuizen. En kom dan nog maar eens zonder hulp overeind.

Die plavuizen zijn zo glad als een rekstok. Epke heeft krijt om zijn handen ruw mee te maken. Waarom heb ik dat eigenlijk niet? Een hondenleven heb ik, een hondenleven.