Ik bezoek de tentoonstelling ‘Dierbaar dier’. Een expositie met ontelbaar veel dieren, gemaakt door 43 kunstenaars. Eentje daarvan ken ik persoonlijk, beeldhouwer Fiona Zondervan. Toevallig is deze tentoonstelling ter ere van haar, omdat ze al dertig jaar beelden van dieren maakt.
In mijn jonge jaren had ik twee ratjes. Ze liepen los door mijn slaapkamer, kwamen naar me toe als ik ze riep en kropen het liefst in mijn hals. Ze knabbelden aan mijn boeken en maakten een plashoekje van de snippers. Ik was dol op ze, want ratten zijn slimme schone beestjes. De tamme dan.
Of Fiona ook van ratjes houdt weet ik niet, maar ze is wel gek op dieren: roofvogels, uilen, tijgers, neushoorns, hazen, apen, pinguïns, cheetas. Daar maakt ze beelden van. Zo levensecht, dat ik er eentje mee naar huis wil nemen. Hij moet wel in mijn slaapkamer passen. Een biggetje misschien?
De tentoonstelling is t/m 23 juni te bekijken in museum Mohlmann in Appingedam.


Het is druk in het dorp. Auto’s en fietsen rijden af en aan, allemaal op weg naar het dorpshuis om te stemmen. Ik ga te voet en Benthe gaat mee. Het zijn haar eerste verkiezingen en ze staat te popelen om erbij te zijn. We melden ons bij de drie heren achter de tafel. “Uw hond mag niet mee naar binnen”, krijg ik op barse toon te horen. Verstijfd van schrik ploft Benthe op de grond, hier is ze niet op voorbereid. Met het puntje van haar staart doet ze nog een dappere poging de heren over te halen, maar tevergeefs.
Daar vertoef ik, vijf dagen later, nog steeds. Huisgenoot M. is ondertussen alweer op de been en gelijk de hort op. Daar lig ik dan, met als enige gezelschap poes Floris. Wie smeert vandaag mijn boterhammetjes en wie zet vandaag kopjes thee met honing naast mijn bed. Wie gaat vandaag naar de Hema om nieuwe zakdoekjes te kopen. Graag die met menthol, want die snuiten het fijnst. Iemand?