Toen ik nog in de Randstad woonde kwam ik wel eens bij de Bijenkorf in Amsterdam. Een groot gebouw met een kleine vide in het midden waar de roltrappen omheen cirkelden.
Het Forum Groningen heeft ook een vide, maar dan grootser en protseriger. Deze vide beslaat zo’n beetje een derde van het gebouw, de dominante kleur is wit en de temperatuur net boven nul. De bouwkosten van de vide moeten rond de €47 miljoen liggen, de duurste leegte van Nederland.
Misschien getuigt het wel van lef om de leegte zo groots te promoten. De adembenemende leegheid van het Groningerland, bespikkeld met wierdedorpjes en middeleeuwse kerken, weerspiegeld in het lege hart van het Forum Groningen, doorsneden met roltrappen en een iconisch uitzicht op Stad en Ommelanden. Dat mag wel een centje kosten.
Het liep anders. Ik had gehoopt op een klein, intiem groepje. We waren met veel, te veel, veel te veel. 
Dus we gingen en we genoten. Van de meanderende Aa, de zon door de bomen, de lekkere tosti’s en van Benthe. Wat doet ze het goed voor haar 18 maanden. Ze komt als we haar roepen, begroet elke wandelaar vriendelijk, springt tegen niemand op en laat zelfs de schaapjes met rust.
Ik vind het een mooi woord, melancholisch. Ook wel weemoedig genoemd: ‘zachttreurige stemming van het gemoed’ volgens de van Dale.
Doorkijkjes 