En opeens is ze daar, onze nieuwe hond. We waren al een tijdje aan het zoeken, gisteren vonden we haar. Ze is geboren in Friesland en dat is niet toevallig, want ze is een Friese stabij. Zeven weken en drie dagen jong en al behoorlijk eigenwijs. Bij het verkennen van de tuin komt ze gelijk onze poes tegen. Dat is spannend, dat is leuk, dat is spelen!
Poes Floris denkt er anders over. Hij is dol op honden, maar niet op puppy’s. Die zijn te druk, te opdringerig, ze keffen te hard en plassen op de keukenvloer. Met hoge rug, dikke staart en woest blazend verdedigt hij zijn territorium. Benthe is niet onder de indruk. Ze blijft het proberen en heeft zelfs al een kopje van Floris gekregen. Onmiddellijk gevolgd door een haal.
Oh, ik zie het al, dit wordt een haat-liefde verhouding. Dat komt wel goed.
Uitgerekend op de warmste dag van het jaar (36.8 in de schaduw) doe ik een beeldhouwcursus. De beeldhouwjuf heeft een steen voor me op een sokkel gezet. Het is een vleeskleurig joekel van een ding, waar ik een leven lang mee voort kan. De cursus duurt drie dagen, dus ‘no pressure’.
Doorkijkjes 