Geleidehond

Mijn tante heeft een blindengeleidehond. Hij is haar steun en toeverlaat en maakt het haar mogelijk zelfstandig de wereld in te gaan. Ze vormen een team en dat is prachtig om te zien. Is de hond niet aan het werk (want werken is het) dan is het een speelse, enthousiaste hond. Een hond net als andere honden.

Zelf heb ik een gewone hond, die inmiddels door ouderdom doof en blind is. Maar nog graag uit wandelen gaat en van spelen ook nog niet genoeg heeft. Ze wil nog wel even door, maar ze heeft daarbij wel begeleiding nodig. Dus ik ben, op mijn beurt, haar geleidemens, zodat ze haar weg in de wereld kan blijven vinden.

Zo is maar weer bewezen dat de hond de beste vriend is van de mens èn andersom.

Kent u de KNGF, het opleidingscentrum voor geleide honden?  Honden zijn tot veel meer in staat dan we denken. Neemt u maar eens een kijkje op hun site, ze doen fantastisch werk. U kunt ze daarbij steunen. 

Moestuinpad

Het begon zo. Er zat een reiger bij de vijver. Op zijn gemakje zat hij te vissen. Het water stond laag, de vangst was goed. Hij liet een boer en vloog naar de vijver van de buren. Het water in mijn vijver viel stil, geen vis meer te bekennen. Op!

Ik heb al een tijdje een droom: een eigen moestuin beginnen. Maar de vijver ligt in de weg. In het zonnetje, vlakbij de keuken zwemmen de vissen hun rondjes. Zwemmen? Nee, zwommen. Ze zitten nu in de buik van de reiger en die gooit ze echt niet terug.

20170615_123846
eerste stap: grondvoorbereiding

Zal ik dan nu maar, nu de vogel gevlogen is? Ja, ik zal. Ik zet mijn eerste stap op het moestuinpad.
Een kleine stap voor de mensheid, maar niet voor mij.

Ostapenko

Ik kijk graag naar tennis op televisie. En ik sla graag zelf een balletje, maar dat komt nooit op televisie. En dat is maar goed ook. Al voel ik mij soms de koningin op de baan, mijn tegenstander(s) denken daar – bijna – altijd anders over. Maar dat mag voor mij de pret niet drukken, ik ren enthousiast heen en weer en we drinken na afloop gezellig een kopje thee. Voor mij geen Grand Slam titel.

tea-1778627__340

Er zijn ook tennissers die daar anders over denken. Jelena Ostapenko is er zo een. Twintig jaar oud pas en toch wint ze Roland Garros al. Alsof het niets is. Ik vraag mij nu af: waar was ik eigenlijk mee bezig toen ik 20 was? Waarom heb ik Roland Garros nooit gewonnen. Had ik, als ik niet zoveel thee had gedronken, misschien de eerste twintigjarige winnares kunnen zijn? Zie ik hier, 40 jaar na dato, een gemiste kans?

Boemelbus

Tweede Pinksterdag, een prima dag om te gaan wandelen in onze buurprovincie Drenthe. Met het openbaar vervoer,  want duurzaam duurt langer. Nou, dat hebben we geweten. Tot Beilen ging het voorspoedig. De trein reed vlot en op tijd. Daarna verder met de bus die 2 minuten na vertrek alweer stopte. Bij de eerste bushalte.  En daarna bij de tweede en de derde en de vierde en de vijfde en de….

Ik zal u verder niet vervelen, bij de negentiende stop waren we eindelijk in Diever aangekomen.bus-2308589_1920 Mijn zin in wandelen was inmiddels verdwenen. We zijn per kerende bus teruggegaan.

Ik heb niets tegen Drenthe, mijn beste vrienden wonen er. Maar een boemelbus is zóó 1800.

Genoeg is genoeg

‘Enough is enough’ zegt mijn filmheld Harrison Ford in de film Witness. Spreek het snel uit en het klinkt als ‘eenoeufiseenoeuf’. Een ei is een ei, maar dan op zijn Frans. Ik zeg het graag, omdat het zo lekker kort en krachtig is.egg-1600890_1280

Ik blijk niet de enige te zijn. De Australische tennisster Casey Dellacqua zegt het ook. Tegen de homofobe tennislegende Margaret Court: “Margaret. Genoeg is genoeg”. 

Ik denk dat we het vaker moeten zeggen. Vooral tegen mensen die niet met hun tijd meegaan.

“Trump, enough is enough”.