Voor hond Benthe en poes Floris geldt de anderhalve meter niet. Wel moeten ze allebei op een eigen kussen liggen. Daar zorgt Benthe voor. Ze sleept elke dag het grijze kussen naar buiten voor Floris en neemt zelf haar plek in de deuropening in.
Poes Floris is niet meer zo snel ter been en moet veel rusten. Ze hebben daarom afgesproken dat als hij slaapt, Benthe waakt. Benthe neemt haar taak heel serieus. Zelfs de baas mag er niet langs.
Ze weten dat ze een beetje in de weg liggen, want de kortste route naar de tuin is nu geblokkeerd. Maar voor zoveel dierenliefde loopt het baasje vast wel een stukje om.
Kijk ze daar eens liggen. Benthe en Floris hebben nergens weet van, die hebben geen last van het coronavirus. Ze doen wat ze altijd doen, slapen, eten, poepen, knuffelen, spelen, andere poezen wegjagen, een kuil graven in de tuin. Ze hoeven niet zo nodig te socializen, ze hebben genoeg aan zichzelf.
De halskraag is alleen voor speciale gelegenheden. Ze voelt zich heel wat als ze hem om heeft. Ze staat hoger op haar poten, loopt parmantig heen en weer en is voorzichtig met bochten en afstapjes. De kraag beperkt haar blik, maar dat heeft ze er graag voor over. Tijdens het wandelen draagt ze hem ook: ‘Kijk mij eens mooi zijn!”
Daarom wil ik dat mijn baasjes een hangplek maken waar ik echt helemaal kan hangen. Epke Zonderland sleept toch ook niet met zijn poten over de grond als hij hangt? Nou dan.
Dus we gingen en we genoten. Van de meanderende Aa, de zon door de bomen, de lekkere tosti’s en van Benthe. Wat doet ze het goed voor haar 18 maanden. Ze komt als we haar roepen, begroet elke wandelaar vriendelijk, springt tegen niemand op en laat zelfs de schaapjes met rust.
