Teun en Roos

Ze passen nog in mijn hand, zo klein zijn ze. Tien weken oud, geboren in Den Haag en al met de trein helemaal naar Groningen gereisd. Om te wennen wonen ze in mijn kamer, die hiertoe omgebouwd is tot kittenspeelplaats. Een klimpaal, een schuilhuisje, propjes papier, twee kattenbakken en een bank om overheen te sjezen.

Dagelijks maken ze een uitstapje. Het begint met het verkennen van de gang, die ook heel goed als glijbaan te gebruiken is. Daarna volgt de woonkamer, waar ze kennis maken met hun eerste bromvlieg. Ze doen verwoede pogingen hem te vangen, maar dat is letterlijk nog te hoog gegrepen.

Vandaag is de keuken aan de beurt. Dat is het domein van hond Benthe, die zich nog niet verzoend heeft met zijn nieuwe huisgenoten. Daarom gaat het ene baasje met Benthe wandelen en geeft de andere ondertussen een rondleiding.

Maar eerst doen Teun en Roos een slaapje, want al die nieuwe indrukken zijn best vermoeiend. En ze hebben nog een heleboel kamers te gaan.

Dag Floris

En toen opeens, van de ene dag op de andere, was poes Floris op. Niks geen waarschuwingen of griepje om het einde aan te kondigen. Op vrijdag nog niets aan de hand op zaterdag doodziek. We hebben het nog geprobeerd met lieve woordjes, warme kruikjes en lekkere hapjes. Niets hielp. Floris kon niet meer, Floris wou niet meer. Op maandag heeft de dierenarts een punt gezet.

Floris was een poes met drie levens. In zijn eerste levensjaar is hij twee keer aangereden. Wonderbovenwonder heeft hij het twee keer overleefd. Daarna kon zijn derde leven beginnen. Een mooi leven, een lang leven, een buiten leven. Hij was dol op zijn maatje Benthe, die niet snapt waar Floris opeens gebleven is.

We hebben hem begraven in de tuin. Ik moest huilen, want zijn lijfje was nog warm en de grond koud. Er ligt nu een oude theedoek over hem heen, een blauw geruite. Die houdt hem voor altijd warm.

Dag Floris

Poes Floris leest de krant

Elke ochtend leest baasje de krant met poes Floris op schoot. Meestal ligt Floris lekker te slapen, maar vandaag was hij klaarwakker. “Kaag trekt consequentie uit afkeuring” stond voorop de krant. Floris ging er eens goed voor zitten en las het hele artikel. Met kleine miauwtjes liet hij zijn goedkeuring blijken. Daarna draaide hij een paar rondjes, ging liggen, slaakte een tevreden zucht en viel in een diepe slaap.

Ze zeggen wel eens dat mensen op hun dieren gaan lijken, maar andersom gebeurt ook. Poes Floris is op zijn baasje gaan lijken. Baasje houdt niet van politici die zich niks aantrekken van moties van de Tweede Kamer (nee, baasje noemt geen namen). Baasje houdt van: zeg wat je doet en doe wat je zegt.

Floris en baasje zijn benieuwd naar de krant van morgen. Wie volgt het goede voorbeeld van Kaag?

Mieperdepiep

Het was liefde op het eerste gezicht. Twaalf weken oud, een zijdezachte velletje, prachtig gestreept en oogjes om in te verdrinken. Miep heet ze.

Miep3 (2)Ze klom op mijn schoot alsof ze op me gewacht had. Het was onze eerste ontmoeting. Ze viel gelijk in slaap en droomde dat ze haar eerste muis ving, haar pootjes zetten het al op een rennen. Af en toe ging ze verliggen, waarbij ze steeds met één oogje mijn blik ving.

Mijn thee werd koud, de vriend waarbij ik op bezoek was zat er wat verloren bij. Ik kwam voor hem, maar verloor mijn hart aan haar. Miep, mijn Mieperdepiep, ik hou alleen van jou.

Waken en slapen

20200503_083048Voor hond Benthe en poes Floris geldt de anderhalve meter niet. Wel moeten ze allebei op een eigen kussen liggen. Daar zorgt Benthe voor. Ze sleept elke dag het grijze kussen naar buiten voor Floris en neemt zelf haar plek in de deuropening in.

Poes Floris is niet meer zo snel ter been en moet veel rusten. Ze hebben daarom afgesproken dat als hij slaapt, Benthe waakt. Benthe neemt haar taak heel serieus. Zelfs de baas mag er niet langs.

Ze weten dat ze een beetje in de weg liggen, want de kortste route naar de tuin is nu geblokkeerd. Maar voor zoveel dierenliefde loopt het baasje vast wel een stukje om.