Koppigheid

Tegen koppigheid is niets te beginnen, denk ik als ik bij mijn oude tante op bezoek ben. Ze woont samen met mijn oom nog thuis, omringd door een batterij aan lieve, zorgzame vrouwen van de Buurtzorg. Zij heeft bij alles hulp nodig. Hij eigenlijk ook, maar geeft dat nog niet toe.

crown-3146898_1920Als ik ze bezig zie, zo in hun kleine wereldje waarin elke handeling bergen energie kost, hou ik regelmatig mijn hart vast. Het gaat allemaal net en soms bijna net niet: “Tante kijk uit, je gaat naast je stoel zitten”. ‘Ach kind, stel je niet aan, ik doe het altijd zo en het gaat altijd goed’.

Toch zijn ze de afgelopen jaren allebei al meerdere keren gevallen. De koppies zijn nog goed, maar de lichamen niet meer. Maar eigenwijs als ze zijn willen ze in hun eigen huis blijven wonen, met zoveel mogelijk zorg voor lijf en leden.

Koppig waren ze en blijven ze, tot het einde aan toe. Het is een familietrekje, dus dat belooft nog wat voor mijn oude dag.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s