De hemel boven Groningen

Als ik wandel over het Groninger land, kijk ik vaak naar boven. Om me heen is toch niet zoveel te zien, wat boerderijen, kleine dorpjes, kerkjes, koeien en veel akkerland. Het land is leeg en ruim, de horizon ver weg en soms kun je de zeelucht ruiken. De waddenkust is vlakbij.

Als ik wandel door dit oude land kan ik niet anders dan omhoog kijken. Want daar gebeurt het, daar is een meester de hemel aan het beschilderen. In de lucht worden verhalen verteld, ruzies uitgevochten, stormen aangekondigd, lief gehad, gefluisterd, donderpreken afgestoken, klappen uitgedeeld, vredes gesloten. Met fijne pennestreken, potloodlijnen, grove viltstiften en harde mokerslagen wordt het grondse leven becommentarieerd.

2017-09-02 16.41.56Als ik wandel onder de hemel  boven Groningen voel ik me opgenomen in dat wat groter is dan ikzelf. Ik voel me veilig, want de lucht liegt niet. De lucht laat zien wat er is of wat er komen gaat. Daardoor weet ik waar ik aan toe ben. En dat vind ik hemels.

Een gedachte over “De hemel boven Groningen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s