Na een fietstocht met de zon in het gezicht en de wind in de rug legden we aan bij een terras. We waren niet de enigen. Op het grasveld had zich een groot gezin geïnstalleerd. Zo te zien opa en oma, hun kinderen en kleinkinderen. Die laatsten waren in de meerderheid.
Het jongste ukkie lag in moeders armen, het iets oudere puppytje was aan het ontdekken dat hij op zijn benen kon staan, peutertje drie probeerde een bal weg te gooien maar miste nog de juiste motoriek en kleutertje vier worstelde met een driewieler.
Een fietsje dat zowel een extra passagier kan vervoeren, als ook een hond met dorst en tot slot ruimte biedt aan een bestuurder. Ga er maar aan staan als vierjarige.
Ik snap zijn woedeaanval helemaal.
Groninger Blog 