Zwitsers houden van engelen. Daarom is er bij ons vakantiehuisje een speciale landingsplaats voor ze gemaakt. Een strook gras is ultrakort geschoren en een speciaal ontvangsthuisje in gereedheid gebracht. Die landingsbaan zal er niet voor niets zijn, dus elke dag hoop ik een engel te zien. Tot nu toe zonder sukses.
Vanochtend was het opeens een tumult van jewelste. ‘Daar landt een engel’ riep ik uit en rende naar buiten. Waar ik bijna in botsing kwam met een heuze helicopter die probeerde te landen op het grasveldje. Verontwaardigd heb ik hem weggejaagd, en een klacht ingediend bij de Helicopterpolizei vanwege het schenden van het engelenluchtruim.
Voor Erna
Deel vier in de serie Zomer in Zwitserland
Het geklingel van koeienbellen, het ruizen van stromende watervallen en boomzagen die zich een weg vreten door dichte bossen. Dit zijn de geluiden die me, als ik wakker word na een middagdutje, eraan herinneren dat ik in Zwitserland ben. Geluiden die me vertellen dat ik terug ben in de bergen, waar ik ooit aan mijn vader vroeg: ‘hoe kan het dat de koeien niet van de schuine weilanden afvallen’?
Groninger Blog 