Kabelbaan

21 juni 201823 juni 2018 ~ Ingrid Verbeek ~ Plaats een reactie

Vanuit Sant Niklaus gaat een kabelbaantje naar het Jungtal. In een kwartiertje ben je boven en begint de Alpenblumwandeling. Het belooft een mooie dag te worden. Zigzaggend langs de steile rotshelling zwoegen we ons naar boven. De afstand tot de top wordt steeds kleiner, onze ademhaling steeds hijgender en de paadjes steeds enger.

Wat doen we, gaan we door of draaien we om? We kiezen voor het laatste. Vroeger was geen berg ons te hoog, maar nu is zelfs het Jungtal een top te ver. Tevreden met ons wijze besluit zetten we ons in Sant Niklaus aan de wijn. Eigenlijk is er niets mis met Oud zijn.

Deel drie in de serie Zomer in Zwitserland

Het geluid van de bergen

19 juni 201819 juni 2018 ~ Ingrid Verbeek ~ 1 reactie

cow-1644166_1920 Het geklingel van koeienbellen, het ruizen van stromende watervallen en boomzagen die zich een weg vreten door dichte bossen. Dit zijn de geluiden die me, als ik wakker word na een middagdutje, eraan herinneren dat ik in Zwitserland ben. Geluiden die me vertellen dat ik terug ben in de bergen, waar ik ooit aan mijn vader vroeg: ‘hoe kan het dat de koeien niet van de schuine weilanden afvallen’?

Zijn antwoord “dat komt doordat ze korte voorpoten hebben”, heb ik mijn hele jeugd geloofd.

Deel twee in de serie Zomer in Zwitserland

Naar Zwitserland, de heenreis

18 juni 201819 juni 2018 ~ Ingrid Verbeek ~ Plaats een reactie

Mijn ouders waren reislustige mensen. In de zomervakantie werd de auto volgeladen, de kinderen erin gepropt en reed mijn vader ons naar een buitenland. Frankrijk, Oostenrijk en Zwitserland waren geliefde bestemmingen. Mijn moeder durfde buiten haar vertrouwde omgeving niet te rijden en dat was maar goed ook. Vader reed, moeder las de kaart.

switzerland-862876_1920

Dit jaar breng ik mijn zomervakantie in Zwitserland door. Huisgenoot M. en ik rijden om beurten, de mevrouw in de TomTom wijst ons de weg. Wat ik heel prettig vind, is dat ze niets zegt als ik tegen haar uitval. Ik kan haar uitschelden als ze niet op tijd waarschuwt voor een afslag, of als ze eigenzinnig op een andere route overgaat, waardoor we opeens op weg naar Parijs zijn. Onverstoorbaar blijft ze aanwijzingen geven of doet ze er langdurig het zwijgen toe.

Tussen mijn ouders ging dit wel anders.

Dit is deel één in de serie Zomer in Zwitserland

Betere koeien

16 juni 2018 ~ Ingrid Verbeek ~ 1 reactie

“Better cows, better life” lees ik op een mij rakelings passerende bedrijfsauto. ‘Betere koeien, betere levens voor de koeien’, wauw, daar word ik nou blij van. Springende koeien in de wei, met hun kalfjes bij zich, de hele dag buiten gras eten en een beetje liggen herkauwen. Wat wil een koe nog meer.
cow-308624_1280

Ik neem een kijkje op de site van het bedrijf en lees:

“Breeding for better cows is possible in many different ways: better production, better longevity, faster growth, better health, better fertility, better conformation and so on.

Betere koeien zijn efficiëntere melkfabrieken en leven langer, vat ik het maar even samen. Ik zie het al voor me. Honderden genetisch gemanipuleerde koeien in een overbevolkte stal, waar de stank niet te harden is en waar de doorgefokte beesten geen ligruimte hebben, omdat ze dankzij steroïden 24/7 op hun poten kunnen staan. Doorligplekken zijn verleden tijd.

“Better cows, better money”, bedoelen ze natuurlijk, maar dat zeggen ze liever niet. Ik begrijp nu wel waarom de auto zo’n haast had.

Arme koeien.

Bie hoes

12 juni 2018 ~ Ingrid Verbeek ~ Plaats een reactie

Er zijn van die dagen dat ik de deur niet uit wil. Dan heb ik een thuisdag. Een dagje niets hoeven, niets doen. Gewoon een beetje aanrommelen, boekje lezen, theetje drinken, uiltje knappen. Gisteren had ik zo’n dag.

hammock-2589814_1920