Zitmaaier

Eerst moet de benzine bijgevuld worden, anders kom ik halverwege stil te staan. Gelukkig heb ik altijd wat op voorraad. Ik doe de klep omhoog en draai de dop los. Bevestig de gele tuut op het tankje en wurm hem in de opening van de motor. Als de benzinehouder genoeg gevuld is, herhaal ik alle handelingen, maar nu in omgekeerde volgorde. Klaar!

Ik manoeuvreer  mezelf tussen het stuur en het zitje, ik kan er maar net tussen. Sleuteltje in het slot en starten maar. Opletten dat de motor niet gelijk verzuipt, dus snel gas terug. Ik buk om mijn hoofd niet tegen het dakje te stoten en rijdt de zitmaaier achteruit het schuurtje uit. Oeps, iets te hard, bijna tegen de jonge perenboom aan. Ik maak een snelle draai en vermijd daarmee een botsing. Op de laagste stand rij ik naar het grasveld, waar het gras al herfstvochtig is. De zon schijnt, ik hoef geen trui aan.
rush-733618_1280
Even later zoeft de wind om mijn oren en ruik ik de geur van versgemaaid gras. Vlinders vliegen verschrikt op en maken dat ze wegkomen. De hond probeert me bij te houden, maar geeft het al gauw op. Hij trekt zich met een bot terug in huis, waar het nu veiliger is dan in de tuin.

Spin en web

spinneweb

In de vroege ochtend is de tuin op zijn mooist, maar ook op zijn drukst. Er wordt geweven en gespind tot alle planten en struiken van een web voorzien zijn. Grote, kleine, langpotige en kortademige spinnetjes werken zich suf, zodat ze die dag weer te eten hebben. Hoe beter het web, hoe beter de vangst.

Heel soms heb ik medelijden met de vlieg die zich laat strikken en de dood tegemoet gaat. Dan red ik hem stiekem uit het web. Ja, ik weet het, ik mag me niet met de natuur bemoeien, maar de natuur bemoeit zich ook wel eens met mij. Door dikke spinnedraden te trekken op mijn route naar de fietsenschuur bijvoorbeeld. Liefst op hoofdhoogte, zodat de spin me diep in de ogen kan kijken en ik bijna stik in zijn spinsel. Op zo’n moment verlang ik naar een vlieg die míj komt redden.