Zwijgend tennissen

20200520_065750Mijn tennismaatje en ik mochten de baan weer op. Maar wel met anderhalve meter afstand. Op de tennisbaan zelf is dat geen probleem, maar hoe doe je dat als je elkaar maanden niet gezien hebt en samen over een smal pad naar de baan loopt. Dan wil je bijpraten, de ander aankijken en niet tegen een rug aanpraten.

We zijn zwijgend naar de baan gegaan, waar het bankje dat er vroeger stond verdwenen was. Zittend bijpraten was er ook niet bij. Uit arre moede zijn we maar gaan tennissen, wat trouwens prima gaat in het nieuw-normale tijdperk.

Na afloop moesten we volgens de richtlijnen meteen naar huis. Geen kopje koffie na, geen babbeltje. Het tennissen was fijn, het zwijgen niet. Ik wil het bankje terug.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s