Jopie Huisman

Ik was er een paar daagjes tussenuit, naar mijn buurprovincie Friesland. Bij toeval kwam ik terecht in Workum en bij toeval liep ik langs het Jopie Huisman museum. De naam kwam me vaag bekend voor, Jopie Huisman, wie was dat ook alweer? Voor het antwoord hoefde ik alleen maar de deur binnen te stappen en dat deed ik.

jopie huisman
De eerste en de laatste schoenen, 1974. copyright Dutch Art Store

Wat ben ik blij dat ik die stap gezet heb. Met zijn schilderijen vertelt hij een verhaal. Een versleten broek is het verhaal van zijn scheiding, een jas verhaalt over zijn armoede. Met twee paar schoenen geeft hij het voltooide leven van een vrouw weer. Zo simpel, zo raak.

De Schilder van het Mededogen wordt hij genoemd en daarmee is geen woord teveel gezegd. Gaat dat zien.

 

Toktok

Eieren worden gelegd door kippen. Kippen worden gehouden door kippenboeren. Kippenboeren zien kippen uitsluitend als producent, van eieren of van vlees. In overbevolkte legbatterijen moet een kip productie draaien, ei na ei na ei. Eentonig werk en slechte arbeidsomstandigheden. Geen kip wil er uit eigen beweging werken, maar een hen wordt niets gevraagd.

hen-2424761_1280

De productie mag door niets verstoord worden, zeker niet door zoiets miniscuuls als een bloedluis. Dus kwam er een anti-luismiddel op de markt, waarmee de schuren ontsmet werden. Geen bloedluis meer te bekennen. Maar ook geen gezonde kip meer, laat staan een gezond ei.

Arme kippen, als ik een ei was zou ik in staking gaan. Toktok.

Tennisvriendje

“Kom je buiten spelen?” vroeg mijn jeugdvriendinnetje bijna elke dag. Mam, mag het? Ja, als je maar wel met eten thuis bent.

De afgelopen jaren moest ik hier vaak aan denken als mijn tennisvriendje me af kwam halen om te gaan tennissen. Elke week fietste hij langs en ik zorgde ervoor dat ik klaar stond. Week na week, de seizoenen rond, behalve als het weer te bar was. Dan kwam hij niet.
man-2299688_1280
Vanaf nu komt hij helemaal niet meer. Hij verhuist naar Stad. We blijven tennisvriendjes, maar we zijn fietsvriendjes af.

Dag tennisfietsvriendje, het ga je goed in Stad.

 

 

 

 

Verliefd

Mag je als blogger eigenlijk reclame maken? Ik heb namelijk een nieuwe laptop gekocht en ben daar best wel fier mee. Als ik hier vertel welk merk het is, doe ik misschien aan sluikreclame en krijg ik de Reclame Code Commissie op mijn dak. Liever niet. Ik noem daarom alleen de eerste letter van het merk: L.browsing-15824__340Een nieuwe laptop is net zoiets als een nieuw vriendje of vriendinnetje. Hij/zij doet je denken aan de vorige, maar heeft een andere gebruiksaanwijzing. Dat is even wennen, behoorlijk wennen zelfs. Ik ben nu al een paar dagen bezig om vertrouwd te raken met de slimme trucjes van L. Ik vind hem/haar (is een laptop mannelijk of vrouwelijk?) geweldig en kan bijna niet van haar/hem afblijven. Ik ben zwaar verliefd.

Gelukkig is de liefde wederzijds.

Op kamers

Vandaag kreeg mijn nichtje de sleutel van haar eerste studentenkamer. In Groningen, lekker dicht bij haar tante. Ze had een trap nodig om de muren te verven. Of ik misschien ….. natuurlijk joh, ik kom eraan.

Lang geleden ging ik ook op kamers. Was ik ook zo jong en had ik ook geen idee wat me te wachten stond? Niet meer onder moeders vleugels en je eigen vleugels nog niet volgroeid. Een schooldiploma als opstapje en je jeugdervaringen als bagage, daar moest je het mee doen.

ladder-1977946_1280

Het maakt me wat sentimenteel als ik aan die tijd terugdenk. Wat was er nog weinig ingevuld en vastgelegd, wat was de horizon nog leeg. Ik was een ‘work in progress’ en mijn leven kon nog alle kanten op. Dat was eng en spannend tegelijk.

Het is goed gekomen met me kan ik nu, jaren later, wel zeggen. Maar toch verlang ik nog wel eens terug naar mijn studententijd. Eigenlijk best wel jammer dat de eeuwige student wegbezuinigd is.