Als blonde senior was ik verbaasd toen ik op de radio iemand hoorde zeggen dat ze ‘senior blond’ was. Wat is dat nou weer, dacht ik bij mezelf, zeker weer iets nieuwerwets. Ze legde het gelukkig meteen uit. Je bent ‘senior blond’ als je je grijze haren blond verft. Of rood, dat mag ook. Of blauw.
Senior ben ik en dat gaat nooit meer over. Maar grijs ben ik niet. Geen haar op mijn hoofd peinst erover van kleur te verschieten. Ik ben nog steeds ‘natuurlijk blond’.
Wat ik deze week ook op de radio hoorde, is dat het woord ‘boomer’ tot woord van het jaar gekozen is. Boomer betekent zoveel als: een (meestal ouder) persoon met ouderwetse denkbeelden of conservatieve opvattingen.
Nu ben ik bang dat, als ik niet snel grijs word en mijn haar laat blonderen, ik ook voor boomer aangezien wordt. Want natuurlijk blond en senior is zóó 2000. Naar de radio luisteren trouwens ook. Misschien kan ik daar maar beter mee stoppen.
Het klepperen van de brievenbus kondigt de komst van de krant aan. Ik verlies me. Een uur later kijk ik op en heeft het daglicht de nacht verdreven. De treurwilg steekt scherp af tegen de lichtgrijze wolken, de hond wil naar buiten.
Niet omdat ik een hekel heb aan deze dagen, integendeel. Houtkacheltje aan, filmpje op, glaasje wijn erin. Waarbij voor mij niet de kerstmaaltijd maar het goede gezelschap centraal staat. Het eten is bijzaak, ook van een lekkere stamppot word ik blij.
Ik heb me erop gekleed: kaplaarzen, regenbroek, regenjas aan. Hond Benthe hoeft geen regenkleding, hij is op alle weersomstandigheden voorbereid. Als er maar gewandeld wordt, daar gaat het om. Hij rent van hot naar her, op zoek naar muizen. Elk holletje wordt uitgegraven, meestal zonder resultaat.
Doorkijkjes 