Categorie: doorkijkjes

Blogs over wat mij verbaast, verrast, beroert of zomaar wat voor de leuk.

Koningsmarkt

~ Ingrid Verbeek ~ 1 reactie

Er zijn veel lege plekken tussen de stalletjes op de Koningsmarkt. De reserveringsbordjes hangen doelloos aan het hek. De lucht is grijs, de regen spettert op de plastic zeilen die  de koopwaar afdekken. Wie niet persé iets te brengen of te zoeken heeft op de vrijmarkt, blijft lekker thuis. Ik niet, want ik heb een missie.

watering-can-2610032_1920Slenterend langs kinderspeelgoed, eettentjes waar de geur van stroopwafels en worstjes een giftig mengsel vormt en een saxofoonmeisje dat kerstliedjes speelt, kijk ik uit naar een gieter.

Na twee uur zoeken geef ik het op. Misschien hadden de mensen van de lege plekken, wel een gieter bij zich gehad. Maar die zijn dus niet gekomen.

 

 

 

Het einde en het begin

~ Ingrid Verbeek ~ 1 reactie

IMG-20190422-WA0000 (3)Het is hun eerste ontmoeting. Tijn, veertien jaar oud en Benthe tien maanden jong. Ondanks hun leeftijdsverschil klikt het gelijk. Ze scharrelen samen door de tuin, de jeugd voorop. Bij het uitrusten houdt Benthe de wacht.

Onze vorige hond Joppe was van jongs af aan bevriend met Tijn, ze waren even oud. Nu ik Tijn zie met onze nieuwe hond, realiseer ik me dat deze twee geen levenslange maatjes zullen worden. Tijn is aan zijn laatste loodjes bezig, Benthe begint net. Wat een contrast en wat fijn dat ze het goed kunnen vinden.

Als we afscheid nemen pink ik een traantje weg.

 

Tekenbeet

~ Ingrid Verbeek ~ 2 reacties

Nooit eerder ben ik zo vroeg in het jaar al gebeten door een teek. En dan ook nog eentje die besmet blijkt te zijn. Daar ben ik mooi klaar mee, tien dagen antibiotica slikken terwijl de zon volop schijnt. Dat laatste is wel een dingetje, want antibiotica en zon gaan slecht samen. Verbranding en blaren liggen op de loer doordat je huidcellen beschadigd raken door de pillen.

Maar hoe doe je dat, uit de zon blijven. Wandel ik met de hond, dan loop ik in de zon. Fiets ik naar de supermarkt, dan fiets ik in de zon. Dan maar niet meer wandelen en niet meer fietsen. Maar de hond dan en mijn rammelende maag?

599428
 grandado.com (foto)

Zoals altijd brengt Google de oplossing: wat ik nodig heb is een hoofdparaplu. Dan heb ik de schaduw altijd bij me. Er is alleen één probleempje, om er een te kopen moet ik naar de stad. Met de fiets.

Notre-Dame

~ Ingrid Verbeek ~ 3 reacties

Frankrijk rouwt om het verlies van haar Dame en ik rouw een beetje mee. Niet omdat ik vaak in deze kerk geweest ben, maar omdat het verlies van een gebouw met een lange geschiedenis me wat doet.

Screenshot_20190416-103642
Foto AFP en EPA

Elk gebouw vertelt een verhaal, een iconische kathedraal als de Notre-Dame heeft een heleboel verhalen te vertellen. De verhalen blijven, maar na zo’n vernietigende brand is de kerk niet meer de verteller. Ook niet als hij herbouwd wordt.

Het is eigenlijk net als met een lange vriendschap die in rook opgaat. De verhalen blijven, de vertellers niet.

Dierbaar dier

~ Ingrid Verbeek ~ Plaats een reactie

Ik bezoek de tentoonstelling ‘Dierbaar dier’. Een expositie met ontelbaar veel dieren, gemaakt door 43 kunstenaars. Eentje daarvan ken ik persoonlijk, beeldhouwer Fiona Zondervan. Toevallig is deze tentoonstelling ter ere van haar, omdat ze al dertig jaar beelden van dieren maakt.

Deze slideshow vereist JavaScript.

In mijn jonge jaren had ik twee ratjes. Ze liepen los door mijn slaapkamer, kwamen naar me toe als ik ze riep en kropen het liefst in mijn hals. Ze knabbelden aan mijn boeken en maakten een plashoekje van de snippers. Ik was dol op ze, want ratten zijn slimme schone beestjes. De tamme dan.

Of Fiona ook van ratjes houdt weet ik niet, maar ze is wel gek op dieren: roofvogels, uilen, tijgers, neushoorns, hazen, apen, pinguïns, cheetas. Daar maakt ze beelden van. Zo levensecht, dat ik er eentje mee naar huis wil nemen. Hij moet wel in mijn slaapkamer passen. Een biggetje misschien?

De tentoonstelling is t/m 23 juni te bekijken in museum Mohlmann in Appingedam.