Een pensionado dag

Vroeg op, want het eerste uur van de dag is van mij alleen. Met een kopje thee en de krant op de bank, de hond aan mijn voeten. Dat eerste uur kan ook gerust twee uren duren. Daarna douchen-eten-hond uitlaten. En dan? Dat hangt van de dag en mijn zin af. Vandaag heb ik veel op mijn lijstje staan: boodschappen doen, gras maaien, onkruid trimmen, kippetjes van de buren verzorgen, blogje schrijven, Ronald Garros kijken, tuinafval wegbrengen, naar de bibliotheek en nog even bij een vriendin langs.

grandma-86649_1920Ik ben nu op de helft van mijn lijstje en het is al bijna vier uur. De tijd begint te dringen, het tuinafval lukt niet meer, de bibliotheek misschien nog net, voor Ronald Garros moet ik om half zes weer thuis zijn en mijn vriendin heeft al gebeld waar ik blijf. Dat wordt rennen.

Soms verlang ik terug naar de tijd dat ik nog werkte.

 

 

 

Terug naar het begin

“Wie veel romaanse kerken wil zien, hoeft daarvoor niet naar Noord-Italië of Bourgondië. Die komt gewoon naar de Groninger wierden. Eindeloos vaak zijn die voorzien van middeleeuwse schoonheid. Als hagelslag gestrooid in ons weidse landschap”.

Schermafbeelding-2019-05-10-om-10.53.58-768x578Woorden van Commissaris van de Koning René Paas in zijn weblog van 20 april. Wat een mooi beeld: kerken als hagelslag gestrooid in het weidse Groninger landschap. Zo is het precies. Verspreid over Groningen staan ruim negentig middeleeuwse kerkjes en in negentien daarvan is dit weekend iets byzonders te beleven.

Mijn favoriete festival Terug naar het begin heeft Marlene Bakker, Anneke van Giersbergen, Nazmiye Oral, Pauline Broekema, Guus Kuijer, Faisel Saro en nog veel meer muzikanten, verhalenvertellers, schrijvers en schilders op het programma staan. Ze krioelen dit weekend door het Groninger land, van kerkje naar kerkje. En ik mag met ze mee krioelen. U ook trouwens.

Als er dan ook nog boterhammen met hagelslag te krijgen zijn, is dat helemaal het einde.

Sur place

Zeven minuten heeft het geduurd. Poes Floris prinsheerlijk in de mand, hond Benthe die erbij wil. Floris was eerst, maar dat zegt niets want de mand is van Benthe.

Zeven bloedspannende minuten, vastgelegd op film. Zet er een muziekje bij op en geniet.

 

Stappen met Max in Zandvoort

Mijn ouderlijk huis stond in Heemstede. Het waren de jaren dat autoracen nog heel gewoon was. Regelmatig stond op zondag de doorgangsweg naar Zandvoort tot aan de hoek van onze straat mudjevol. Tussen die hoek en het circuit van Zandvoort ligt zeven kilometer. Bij wind uit zee was het gebrul van de motoren tot in onze achtertuin te horen. Het was allemaal nog lief en kneuterig en zorgen over het milieu bestonden nog niet. We spreken over de jaren 60 en 70 van de vorige eeuw.

Schermafdruk 2019-05-15 10.11.15
Volkskrant, 15-5-19

Vandaag lees ik dat er in Zandvoort weer Formule 1 geracet gaat worden. Prins Bernard, huisjesmelker uit Amsterdam en eigenaar van het circuit, heeft snode plannen. Sinds 1985 is er geen Formule 1 meer op het circuit verreden, te gevaarlijk en te duur om het veiliger te maken. Bij de prins speelt geld geen rol.

Als de eerste race in 2020 gereden wordt, is er van lief en kneuterig geen sprake meer. Maar liefst zes Boeings zijn er nodig om de race mogelijk te maken. Daarnaast nog 2.000 ton aan materieel op 250 vrachtwagens en per team 2.500 liter brandstof; 140 liter motorolie; 40 liter versnellingsbakolie en 90 liter koelvloeistof. Voeg daar een paar 100.000 bezoekers aan toe die willen stappen met Max en het gebrul zal oorverdovend zijn.

Gelukkig woon ik niet meer in Heemstede.

 

High tea

‘We moeten dit vaker doen’, zeggen we na afloop tegen elkaar. ‘Het is zo inspirerend en in mijn eentje kom ik er niet toe’. “Nee ik ook niet”, reageren de anderen in koor. ‘Wanneer zullen we weer?’

Het is pas de tweede keer dat we het samen doen, we kennen elkaar van beeldhouwcursus. Enthousiast geworden zijn we buiten de lessen om afspraakjes gaan maken. En zoals dat gaat als je een passie hebt, dan ga je helemaal los. We slepen al onze stenen, beitels, hamers, raspen en vijlen de tuin in en installeren ons voor een lange middag. Aan de slag!

scones-1496185_1920Omdat we allemaal van het vrouwelijk geslacht zijn, gaat dit gepaard met eindeloze kopjes koffie en slappe thee, appelgebak, roomsoesjes, bonbons en een glaasje wijn met borrelnootjes toe. ‘Ach’, zeggen we daarna tegen elkaar, ‘we hakken de kilo’s er de volgende keer wel weer af’.