Aan de boekenkast herken je de eigenaar. Datzelfde geldt voor de orchideeënkas. Het flesje 3-in-one multi-purpose olie, gekocht rond 1950 is nog steeds in gebruik. Mijn oom, eigenaar van de orchideeënkas, wil alleen het beste van het beste voor zijn plantjes. Als hij iets goeds heeft gevonden, koopt hij nooit meer iets anders. Hij is een zuinig man, iets weggooien zit niet in zijn aard.
In de loop der jaren is hij regelmatig verhuisd, van Nederland naar IJsland naar Nederland naar Groot-Brittannië en weer terug naar Nederland. Overal gingen de orchideeën met hem mee, alleen de kas bleef achter. Die was te vervangen.
Oom en zijn orchideeën wijken nooit meer van elkaars zijde. Samen oud worden, dat is wat ze willen. En dat is wat ze doen. Ook al stort de kas bijna in, gaan er orchideetjes dood en piepen oom’s gewrichten, ze houden samen vol. Dankzij de onmisbare 3-in-one olie, want die ‘reinigt, smeert en beschermt”.
Zowel de kas, als mijn oom.
Slenterend langs kinderspeelgoed, eettentjes waar de geur van stroopwafels en worstjes een giftig mengsel vormt en een saxofoonmeisje dat kerstliedjes speelt, kijk ik uit naar een gieter.
Het is hun eerste ontmoeting. Tijn, veertien jaar oud en Benthe tien maanden jong. Ondanks hun leeftijdsverschil klikt het gelijk. Ze scharrelen samen door de tuin, de jeugd voorop. Bij het uitrusten houdt Benthe de wacht.
